Archief | Uncategorized RSS feed for this section

Gewonnen prijs, beer op fiets, Kim Mclean, Gilde en Luberon

5 jun
Misschien herinner je je nog wel dat ik in maart dit jaar meegedaan heb met een online competitie van Sarah Fielke. Ik heb een foto van mijn Down The Rabbit Hole quilt ingestuurd, en ik bleek toen 1 van de winnaars te zijn.
De prijs die ik had gewonnen is vanuit Australië opgestuurd naar mij. Het pakket is in Nederland aangekomen; om een voor mij onduidelijke reden nooit bij ons thuis aangeboden; heeft blijkbaar een tijdje bij een depot gelegen en is vervolgens retour gestuurd naar Australië. Sarah was echter zo ontzettend aardig om (ondanks de hoge verzendkosten) het pakket nogmaals op te sturen, en maandagavond werd het pakket dan toch bezorgd.
Ik wist niet wat voor prijs ik had gewonnen, alleen dat het stoffen waren. Groot was dan ook mijn verbazing toen uit het pakket deze prachtige bundel met 25 Fat Quarters kwam van Windham Fabrics! Gave moderne basic stoffen, die ik in de toekomst vast ergens mee kan combineren.
 
Tijdens de workshop van Susan Smith laatst, zag ik in 1 van haar quilts een ontzettend leuke oranje stof van een beer op een fiets.
Ik hoorde dat de naam van de stof “Mr. Penny Creamsicle” is, uit de Little Clementine Collection van Art Gallery Fabrics. Na wat speurwerk op internet, heb ik de stof gevonden, en deze zit nu ook mijn collectie. Ik weet dat deze stof op dit moment ook aanwezig is bij Bossche Quilts & Meer (alleen wees snel, want ik weet natuurlijk niet of deze stof er nog is als je dit leest 😉 )
 
Ik hoef mij de komende jaren niet te vervelen op quiltgebied (was ik ook niet bang voor hoor) Ik ben laatst namelijk weer eens op slag verliefd geworden op een quilt. Ik ben al een tijdje een groot liefhebber van het werk van de Australische Kim Mclean Zij ontwerpt prachtige applicatiequilts, en zij werkt voornamelijk met Kaffe Fassett stoffen. Ik moet bekennen dat ik in haar quilts het gebruik van de stoffen van Kaffe het allermooist vind. Het zijn drukke en heel kleurige quilts, en ik vind ze prachtig. Alleen ik vind er zoveel mooi, dat ik nooit een keus heb kunnen maken welke ik zou willen maken. Nu volg ik haar op Instagram, en de laatste weken verschenen hier foto’s van de blokken van haar nieuwe quilt “Animal Album” En iedere keer dat er weer een nieuwe foto kwam, werd mijn gevoel versterkt: deze wil ik ooit maken! Laatst is het patroon uitgekomen, en kocht ik deze via Quiltshop Leur 
Een geweldige quilt, heeeeeel veel werk, en ik doe geen enkele uitspraak over wanneer de quilt klaar is 🙂 En voorlopig ga ik er ook nog niet mee starten, want ik heb nu nog genoeg andere projecten onder handen. Maar lekker fantaseren over toekomstige projecten kan nooit kwaad, toch!?
 
Wat ik momenteel dan onder handen heb? Tja, daar kan ik nog steeds niets over melden, is nog steeds een groot geheim… Nou vooruit, alleen 1 klein tipje van de sluier dan: ik ben momenteel aan het quilten, met big stitch quilting. Hiermee moeten jullie het helaas voorlopig doen…
 
Ik ben al een paar jaar lid van het Nederlandse Quiltersgilde Ik vind het belangrijk om ons als groep quilters te verenigen, om onze hobby hiermee in stand te houden en promoten, en om samen mooie dingen te maken, te ontwikkelen en te laten zien.
Nu heb ik vorig jaar in Birmingham voor het eerst ook kennis gemaakt met het Britse gilde: “The Quilter’s Guild of the British Isles” In het Verenigd Koninkrijk is ook een heel actieve quiltgemeenschap, en op het Festival of Quilts zag ik voor het eerst wat het gilde o.a. doet en organiseert. Ik ben hen gaan volgen op Facebook en Instagram, en heb besloten om eens een jaarlidmaatschap te nemen. Ik heb het magazine “The Quilter” (de Engelse variant van QuiltNieuws) ontvangen, en ga mij eens inlezen in hun activiteiten. In augustus ga ik weer naar het Festival of Quilts in Birmingham, en dan zal ik ook weer een aantal van hun activiteiten kunnen zien.
 
Nu ik toch internationaal bezig ben: mijn quilt “Turquoise Venda Boys” is ook nog onderweg in Europa. Recent was er een tentoonstelling van Tambani borduurwerken verwerkt in quilts in Luberon, een plaatsje ten noorden van Marseille, in zuid Frankrijk. De tentoonstelling was in een plaatselijke bibliotheek, en ik kreeg van Annemiek deze foto’s doorgestuurd. Ik hoorde dat de tentoonstelling een succes was, leuk om de foto’s hiervan te zien. Dank je wel Annemiek!
Advertenties

Japans tijdschrift, Susan Smith en huisjesmallen van Anna Jantina

24 mei
Het is hier nog steeds erg rustig de laatste tijd qua postings. Ik heb intussen wel weer wat meer tijd en rust gevonden om regelmatig iets te maken, alleen ben ik nog steeds met het Geheime Project bezig, dus ik kan nog steeds weinig laten zien van wat ik maak. Maar dat maak ik in de toekomst wel weer goed met jullie 🙂
Gelukkig beleef ik toch ook nog genoeg quilterige dingen die ik wel met jullie kan delen.
Een paar weken geleden had ik afgesproken met vrienden van ons uit Nijmegen. Zij zijn recent op vakantie geweest in Japan en hebben ons dagelijks op de hoogte gehouden via de mail en app van hun belevenissen. Ik was dat ook enorm verrast door de souvenir die zij voor mij mee hadden genomen: dit mooie Japanse patchwork magazine!
Het thema van deze uitgave is Wedding Ring, en er staan o.a. allerlei mooie voorbeelden in om Wedding Ring quilts te maken. Een erg leuke en lieve verrassing.
Op vrijdag 10 mei ben ik naar Den Bosch gereisd om bij Wietske en Herman van “Bossche Quilts & Meer” een workshop te volgen van de Australische quilter Susan Smith. De quilts uit het nieuwste boek van Susan had ik de week ervoor al gezien in Amersfoort, en dat was maar goed ook, want de quilts zijn intussen weer verder de wereld over, dus Susan had deze niet bij haar. Maakt ook niet uit, we hebben genoeg andere mooie dingen gezien en gedaan. Tijdens de workshop gingen we aan de slag met de start van een nieuwe quilt van Susan, de Isabel quilt, oftewel de Dutch Darning Sampler quilt.
Susan werkt zelf momenteel ook nog aan deze quilt, zoals je kunt zien op de foto. Het was erg leuk en leerzaam om Susan te horen praten over haar manier van werken, en om haar tips en trucs te horen.
Voor mij de beste tip die ik opgestoken heb van deze dag is het gebruik van Best Press bij o.a. het maken van biasband.
Tijdens het maken van biasband met behulp van een biasband maker, willen de randjes nog wel weer eens openklappen tijdens het verwerken. Susan heeft laten zien hoe dit tegen te gaan is door deze Best Press te gebruiken, en het beviel mij uitstekend. Er zijn uiteraard meer soorten en merken stijfsel (starch) op de markt, alleen velen hebben zetmeel als ingrediënt, wat soms een witte waas achter kan laten. En dat heeft deze niet. Voorlopig kan ik even vooruit met deze fles.
Het was erg leuk en gezellig om Susan te leren kennen, het is een lieve en erg creatieve vrouw.
Ik weet niet zeker of ik het project van de workshop op korte termijn af ga maken, maar ik heb wel recent alvast het patroon van The Prince gekocht. Deze zag ik in Amersfoort ook voor het eerst hangen, en die vind ik erg leuk om een keer te maken. Dus wie weet, ooit in de toekomst…
Natuurlijk moest er na afloop nog een statieportret met Susan gemaakt worden, en werd mijn boek door haar gesigneerd. Een leuke en leerzame dag om op terug te kijken.
En vandaag werd ik zomaar onverwachts verrast met een vervroegd verjaardagsgeschenk (ik ben jarig in juli, dus jullie hoeven mij nog niet te feliciteren 🙂 ) Mijn broer en schoonzus waren vandaag naar De Quiltster in Kerkwerve geweest, en via de app had ik gevraagd of zij de malletjes van die leuke huisjes van Anna Jantina mee konden nemen. En op de terugweg reden ze langs Utrecht en kwamen de malletjes net afgeven, alvast als verjaardagscadeau.
Jullie zien het: ik heb weer genoeg inspiratie en patronen en mallen om mij te vermaken in de toekomst 🙂

Geheim Project, Karlsruhe en Amersfoort

3 mei
Na mijn laatste posting hier over mijn presentatie op de regiodag is het verdacht stil geworden. Ik zal even laten weten dat ik er nog steeds ben hoor 🙂 Op dit moment heb ik door privé omstandigheden even wat minder tijd om te patchen en quilten, en staat mijn hoofd er niet altijd naar, maar dat komt vanzelf wel weer.
En dan is datgene wat ik wel doe ook nog eens een Hartstikke Geheim Project, waarover ik nu nog helemaal niets kan/mag/wil zeggen, dus daar worden jullie ook niet veel wijzer van nu. Als kleine “teaser” zal ik 1 tipje van de sluier laten zien: strandballen… Meer zeg ik nu niet, de rest komt hier in de toekomst vanzelf voorbij 😉
 
Op dit moment wordt in het Duitse Karlsruhe de beurs en tentoonstelling Nadelwelt gehouden, van 3 t/m 5 mei 2019. Ik werd destijds benaderd door Annemiek, zij staat regelmatig in Nederland op beurzen met de prachtige Tambani borduurwerken. Zij heeft Belgische en Nederlandse quilters gevraagd om een quiltje te maken met daarin minstens 1 Tambani borduurwerk verwerkt, en deze mogen hangen op een tentoonstelling in Karlsruhe.
Ik had toen bijna mijn Turquoise Venda Boys quiltje klaar, en deze heb ik ingezonden. Gisteren werd alles opgebouwd en ’s avonds kreeg ik van Annemiek al de eerste foto’s via WhatApp toegestuurd.
Ik ben zelf niet in de gelegenheid om hier naartoe te gaan, maar dankzij de foto’s ben ik er toch een beetje bij. Mocht je eerdaags nog naar deze beurs gaan, doe dan de groeten aan mijn quiltje 🙂
 
Maar ook dichterbij zijn er momenteel prachtige quilts te zien, namelijk in Amersfoort. Hier is van woensdag t/m zaterdag de tentoonstelling te zien met de naam “The Sewing Sisters Quiltmania Tour” in de Sint Joriskerk aldaar. Ik ben hier afgelopen woensdag samen met mijn schoonzus naartoe geweest en we hebben veel mooie quilts gezien. Veel quilts zijn afkomstig uit de altijd prachtig uitgevoerde boeken van Quiltmania, zoals b.v. de bijdragen van Petra Prins/Gerda Modderkolk, Charles Edouard de Broin, Renée Ferré, Cecile Franconie en the Secret Sewing Sisters. Erg mooi om deze quilts eens in het echt en van dichtbij te zien, want dat is toch altijd nog mooier dan uit een boek.
Daarnaast waren er ook de mooie quilts te zien van de Australische quilter Susan Smith. Haar boek “Quilts, Somewhat in the Middle” heb ik al een tijdje in huis en deze staat vol mooie quilts, die allemaal te zien zijn in Amersfoort.
Aanstaande vrijdag ga ik trouwens naar een workshop van Susan Smith in ‘s-Hertogenbosch, dus dan zie en leer ik nog meer van haar werk.
De blauw witte quilt met de tulpen (“The Garden at Ederveen”) vind ik o.a. erg leuk en zou ik nog wel eens willen maken. Ik heb dan ook de mallenset hiervoor gehaald, voor “ooit”… Nu alleen nog de tijd hiervoor vinden 😉 Tot de volgende keer!

Regiodag Alphen aan den Rijn 2019

6 apr
Vandaag (zaterdag) was dan eindelijk De Grote Dag. Een dag waarop iets ging gebeuren, wat ik zelf al maanden wist, maar waarover ik, om de verrassing niet weg te geven, niets geschreven heb hier op de blog…
Vorig jaar, eind september, kwam ik op de Vogeltjesdag bij House of Quilts in Brielle in contact met Jacqueline. Zij is samen met Corine regiovertegenwoordiger van de regio Zuid-Holland noord van het Quiltersgilde. Zij waren bezig met de voorbereidingen voor de Regiodag in het voorjaar en vroeg of het mij leuk leek om hier een lezing te geven, over mijn werk als man in de quiltwereld.
Jaren geleden had je mij zoiets niet hoeven vragen, omdat ik dan gelijk gezegd zou hebben dat ik dat niet kan en niet durf om voor een groep te staan spreken.
Alleen dit keer had ik zoiets van: dat is volgens mij best leuk om eens te doen.
We hebben later uiteraard contact hierover gehad, en ik ben aan de slag gegaan met de voorbereidingen aan mijn kant.
En vandaag was het dan zover. Vanochtend ben ik in de auto gestapt richting Alphen aan den Rijn, gewapend met een koffer vol met quilts (en 2 ingelijste borduurwerken), wat zelfgemaakte tassen, mand en etuis, en een laptop waarop een Powerpoint presentatie stond.
Ik was keurig om 9:30 uur op de locatie aanwezig, mooi op tijd, want de zaal ging op die tijd open. De zaal stroomde al snel lekker vol, ik begreep dat er ongeveer 110 quilters aanwezig waren.
Iets na tienen werd de dag geopend door Jacqueline en Corine, en ook onze voorzitter Inge Schoonderwoerd was aanwezig namens het bestuur en zij gaf ook een korte toespraak. Janine en haar dochter Yoni waren aanwezig met de winkel House of Quilts, en Janine had ook de workshop voorbereid. Na de openingstoespraken en uitleg, konden de aanwezigen aan de slag met het workshop project.
Aan het eind van de ochtend was er een show and tell, waarbij mij opviel hoeveel quilts er getoond werden door de aanwezigen. Leuk om te zien dat deze regio zo actief is, en ook de quilts wil en durft te laten zien.
En dan was het na de lunch tijd voor mij om het podium op te stappen. En, ik zal het hier ook maar eerlijk bekennen: ik heb nog nooit eerder op een podium gestaan om te spreken, en al helemaal niet voor een groep van meer dan honderd mensen. Gelukkig had ik genoeg quilts mee genomen om te laten zien, en ik kan er genoeg over vertellen. Ik had een uur de tijd voor mijn presentatie, en zat er wel wat over in: heb ik wel genoeg te vertellen en te laten zien om dat uur vol te krijgen? Richting het eind van de presentatie dacht ik nog: oh jee, volgens mij haal ik het uur lang niet… Alleen, toen ik klaar was, en ik daarna gelijk op de klok keek, bleek het al 15:00 uur te zijn! Ik had dus bijna 1,5 uur vol staan kletsen 🙂 Vreemde gewaarwording, dat de tijd dan blijkbaar toch veel sneller gaat als dat je denkt.
Het praten en presenteren ging mij, voor mijn gevoel, erg goed en makkelijk af. Ik kreeg na afloop ook volop leuke en lieve complimenten van de aanwezigen, dat zij het erg leuk hadden gevonden en dat ik goed kan vertellen.
Een enorm positieve opsteker voor mij, en erg leuk om te horen dat de mensen het leuk vonden om te zien en horen.
Wat ik al schreef, voorheen hoefde je mij zoiets echt niet te vragen, dus ik merk absoluut dat ik de afgelopen tijd zelfverzekerder in dit soort dingen ben geworden.
Bij Janine vond ik natuurlijk nog 4 leuke stofjes die mee mochten naar huis, ook al is het alleen maar als herinnering aan deze leuke en gezellige dag.
Hierbij nogmaals een hartelijk dank voor Jacqueline en Corine voor de organisatie, het Quiltersgilde voor het mogelijk maken van deze Regiodagen, en natuurlijk de aanwezigen van vandaag voor de leuke, lieve en warme ontvangst, en de enthousiaste reacties 🙂 Ik heb dit debuut vandaag met plezier beleefd!
Ik heb vandaag weinig foto’s gemaakt, en van mijn eigen presentatie zal ik misschien later nog foto’s zien verschijnen. Ik heb 1 foto van de zaal gemaakt van achter uit de zaal, in de hoop dat hier weinig mensen herkenbaar opstaan. Mocht er toch iemand herkenbaar opstaan en dat liever niet hebben, dan hoor ik het graag.

Quiltwedstrijd Textiel Plus Festival 2019

31 mrt

Van 14 t/m 16 november 2019 is voor de 2e keer het Textiel Plus Festival in de Brabanthallen in Den Bosch. Dit jaar zal er meer aandacht zijn voor patchwork en quilten, en om dit o.a. vorm te geven, wordt er een quiltwedstrijd georganiseerd. Lees HIER wat de plannen zijn van de organisatie, en het zou natuurlijk super zijn als er lekker veel quilts te zien zijn. Het thema voor de wedstrijd is FESTIVAL, en ik kan alvast verklappen dat ik al bezig ben met een ontwerp voor mijn eigen inzending. Hoe dat er uit gaat zien, houd ik natuurlijk nog even geheim 😉 Doe je ook mee??? Lees dan snel het bericht op de site van de organisatie, en ga aan de slag met je inzending!

Textiel Plus Festival

Uitslag wedstrijd Sarah Fielke, Japanse inspiratie

24 mrt
In de vorige posting schreef ik dat de uitslag van de competitie van Sarah Fielke binnenkort bekend gemaakt zou worden. Nou, dat is afgelopen week gebeurd, en raad eens wat? Ik ben 1 van de (15) winnaars geworden!!! Er is 1 algehele winnaar met de meeste stemmen uit gekomen, dan hebben zowel Sarah als haar man Damian een eigen favoriet gekozen, en zijn er 12 andere quilts die de meeste stemmen kregen. En daar ben ik er 1 van 🙂 Helemaal super, ben ik best wel trots op. De prijzen voor de competitie zijn beschikbaar gesteld door Aurifil en Windham Fabrics. Ik weet alleen dat ik een Fat Quarter bundel van Windham heb gewonnen, alleen ik weet nog niet welke stoffen dit zijn. De stoffen zijn in ieder geval onderweg vanuit Australië, ik laat ze uiteraard zien als ze binnen zijn.
Nogmaals heel erg bedankt voor iedereen die gereageerd heeft op mijn postings daarover, en dank aan iedereen die een stem uit heeft gebracht.
Je kunt de uitslag van de competitie en alle deelnemers nog terugzien op deze pagina:
 
 
Op quiltgebied vermaak ik mij momenteel nog steeds erg goed met mijn Japanse geweven stoffen. Er zit weer een nieuwe horizontale strook van 9 blokjes aan, dus de rijen worden steeds langer, en de quilt dus ook steeds ietsjes groter.
Ik sprak gisteren iemand die de vorderingen in het echt zag, en zij verbaasde zich over de grootte van de blokjes. Op de foto’s lijken de blokjes misschien veel groter te zijn, maar dat is niet het geval. Ik heb even een blokje op mijn hand gefotografeerd, dan is het misschien wat duidelijker te zien.
Ik liet al eens een keer een foto zien, waardoor ik geïnspireerd ben geraakt om deze quilt te starten. De foto is een detail van een quilt van het Tokyo International Great Quilt Festival 2019. Ik zag deze foto destijds op internet ergens voorbij komen, en was gefascineerd door het blokje. Alleen had ik slechts deze detailfoto, de hele quilt had ik nooit gezien…
Nu is laatst de nieuwe QuiltMania verschenen (nr. 130) en hierin staat een reportage van dit festival in Tokyo. Ik was lekker dit artikel aan het lezen en doorbladeren, en zie daar ineens de quilt staan die mijn inspiratie is geweest.

A Lost Underwater City, gemaakt door Kyoko Yoshida (afmeting 221×180 cm) Foto uit Quiltmania magazine nr. 130

De quilt heet “A Lost Underwater City” en is gemaakt door Kyoko Yoshida. “Mijn” blokje zie je rechts in het midden van de quilt. Erg leuk om te zien dat de quilt is opgebouwd uit verschillende blokken, die in elkaar doorlopen. Dat ga ik dus niet zo maken, maar ik ben wel heel blij dat ik nu weet wie mijn inspiratie is geweest.
Het hele artikel over de Japanse quiltshow vind ik trouwens super, jullie weten dat ik een groot liefhebber ben van Japanse quilts. Bijzonder mooi en grappig vind ik deze applicatiequilt van Megumi Mizuno, met de titel “KOKESHIs’ Stories”.

KOKESHIs’ Stories, gemaakt door Megumi Mizuno. (afmeting 207×184 cm) Foto uit Quiltmania magazine nr. 130

Kokeshi zijn Japanse houten speelgoed poppetjes uit Japan, en op deze quilt staan ze in allerlei soorten en maten. Heel erg mooi, ik hoop dat hier ooit een patroon van beschikbaar komt. In het artikel staat dat Quiltmania momenteel een boek voorbereid met Megumi, hopelijk staat deze quilt daar ook in.

Turquoise Venda Boys, Japanse stoffen en boek Threads of Life

13 mrt
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de leuke en lieve reacties op mijn posting over de competitie van Sarah Fielke, en voor het uitbrengen van de stemmen. Komend weekend wordt de uitslag bekend gemaakt, dus dan weet ik meer.
Afgelopen weekend heb ik de naaimachine weer eens op tafel gezet om mijn Afrikaanse quiltje af te werken. De afwerkbies en tunnel zitten er nu aan, alleen nog een label maken en dan is ‘ie klaar.
Eén van de “voorwaarden” om dit quiltje in te sturen naar de tentoonstellingen in Karlsruhe en zuid Frankrijk was dat er minstens 1 borduursteek aan toegevoegd moest worden. Ik heb ervoor gekozen om in de buitenste zwarte rand de titel van het quiltje (Turquoise Venda Boys) te borduren, en rechts onderin mijn naam en het jaartal. (nb. hoe dom is dat? Ik zie nu pas dat ik Turquoise verkeerd geschreven heb, even herstellen dus 🙂 )
De 4 gezichten zijn door de maaksters ook voorzien van hun namen, dus dat sluit daar mooi op aan.
Verder ben ik helemaal in de ban van mijn huidige project, het werken met de prachtige geweven Japanse stoffen. Ik probeer er, ondanks dat het Japans geweven stof is, toch een vrolijk en kleurig geheel van te maken, ook om te laten zien dat deze stoffen niet alleen maar in bruin, beige en creme te krijgen zijn.
Ik vind het effect van deze blokjes nog steeds super, vooral naarmate er meer aan elkaar gezet worden. En het is zo simpel om dit blokje te maken, ik werk hiervoor met slechts 2 stempels: een vierkantje van 1×1 inch en een ruitvorm ook van 1 inch.
Voor de meeste stoffen gebruik ik de zwarte stempelinkt, alleen voor hele donkere stoffen pak ik de witte. Stempelen vind ik altijd erg prettig werken en scheelt veel tijd. De eerste 5 blokjes voor de volgende rij liggen al weer klaar…
Ik krijg nog wel eens de vraag van mensen: doe jij nog wel eens iets anders op een dag, naast quilten? Vaak is deze vraag met een knipoog bedoelt, vanwege mijn blijkbaar hoge (?) tempo en productiviteit. Ik zit natuurlijk zeker niet de hele dag te quilten, was dat maar waar 🙂 Nee hoor, ik werk gewoon fulltime, heb daarnaast ook gewoon het huishouden, privéleven, andere activiteiten. En ik mag graag lezen, vooral voor het slapen gaan. Zo las ik laatst (digitaal) dit Engelstalige boek van Clare Hunter: Threads of Life, A History of the World Through the Eye of a Needle
Een erg interessant en leerzaam boek. In het boek worden allerlei gebeurtenissen uit de geschiedenis besproken, waarbij textiel en handwerken een belangrijke rol hebben gespeeld. Zo wordt er aandacht besteed aan het Tapijt van Bayeux ter nagedachtenis van de slag bij Hastings, het borduurwerk van Mary Queen of Scots, de Bevrijdingsrokken uit Nederland, de ontstaansgeschiedenis van de Singer naaimachines, borduurwerken van gedetineerden en gevangenen in concentratiekampen enz. Ik heb het boek met plezier gelezen. Enige minpuntje is dat er geen foto’s in het boek staan, maar aangezien ik het boek digitaal gelezen heb op de iPad, kon ik veel dingen gelijk opzoeken via Google als ik ze wilde zien.