Plannen voor dit jaar en het nieuwe jaar

19 Dec
Zo langzaamaan maken we ons allemaal al weer op voor het einde van het jaar. Nog even en dan is het Kerst, en dan is het ook zo alweer oudjaarsdag. Op quiltgebied ben ik momenteel bezig om nog in ieder geval 1 project af te krijgen voor het eind van het jaar. Ik ben volop aan het quilten aan mijn Jinny Beyer quilt. Op de foto ben ik nog bezig met de blokken in het midden, maar op dit moment is het middenstuk al klaar en ben ik met de rand bezig. Met een beetje doorwerken moet het lukken om de quilt dit jaar af te maken.
En een nieuw jaar vraagt natuurlijk ook om nieuwe plannen. Ik ben in 2017 van plan om door te werken aan mijn nog liggende projecten, maar daarnaast mag ik ook aan een nieuw project starten. Ik heb mij aangemeld voor de nieuwe BOM (Block Of the Month) van de Australische ontwerpster Sarah Fielke. De quilt die we gaan maken heet “Down The Rabbit Hole” en iedere maand komt er een nieuw deel bij. Het is een medallionquilt met applicatie en patchwork. Als je je aanmeldt, krijg je ook toegang tot de “geheime” Facebookgroep en een speciale internetpagina. Op de FB pagina kun je je vorderingen delen met alle andere deelnemers en op de internetpagina deelt Sarah haar tips door middel van blogpostings en Youtube filmpjes speciaal voor dit project. Afgelopen week hebben we de eerste informatie ontvangen, waarin we o.a. uitleg krijgen over alle benodigdheden en hoeveelheid stof. Op 31 januari ontvangen we het eerste deel, dus ik moet nog even geduld hebben. Tot die tijd kan ik mij vermaken met het inkleuren van de schetstekening, om zo een beetje een idee te krijgen hoe het zou kunnen worden.
Ik heb nog geen definitieve keuzes gemaakt over de stoffen waarmee ik ga werken, ik heb alleen de achtergrondstof besteld, en ik wil deze rose stippenstof er ook in hebben. Ik denk dat ik per deel ga bedenken welke stoffen ik ga gebruiken, het zal in ieder geval een kleurige quilt moeten worden.
Heerlijk om alvast weer te kunnen denken over een nieuw project 🙂

Bekende Nederlander in Japan

14 Dec

Wat grappig: zit ik net dit Japanse magazine door te bladeren (My Quilt Time vol.03 Winter 2016), kom ik ineens een bekende naam en een bekend boek tegen 🙂 An Moonen is wereldwijd bekend! Het magazine heb ik trouwens via-via rechtstreeks uit Japan laten verzenden, het is helaas lastig te verkrijgen/bestellen hier…

Dank voor de reacties!

9 Dec

Hierbij wil ik iedereen bedanken voor de vele leuke en lieve reacties die ik ontvangen heb naar aanleiding van het artikel in het Quiltnieuws. Op Facebook, mijn blog, Instagram, via de mail en via persoonlijk contact stroomden de complimenten binnen, erg leuk 🙂 Dank jullie wel!

Artikel in Quiltnieuws

30 Nov
Het nieuwe nummer van het Quiltnieuws lag gisteren (of vandaag) bij de meeste lezers in de bus, dus nu is het een mooi moment om het te melden hier: ik sta in het Quiltnieuws! 🙂
Voor de mensen die het Quiltnieuws niet kennen: dit is het verenigingsblad van het Quiltersgilde en verschijnt 4x per jaar. Het blad is niet in de winkel verkrijgbaar, maar valt bij de (ongeveer) 12.000 leden in de bus.
Half augustus werd ik benaderd door Margriet, lid van de kernredactie van het Quiltnieuws, met de vraag of ik het leuk vond om mee te werken aan hun vaste rubriek Portret. Twijfelaar als ik ben, had ik eerst mijn bedenkingen of ik daar wel geschikt voor zou zijn, maar ik besloot toch ja te zeggen.
Vrij snel daarna was al de Algemene Tentoonstelling van het Quiltersgilde in Breda en we spraken af om daar kennis te maken en het interview te houden. Ik had van tevoren al een heel stel foto’s opgestuurd en aan de hand van de foto’s ontwikkelde het gesprek zich.
Ik wist dus al een tijdje dat het artikel er aan zat te komen, maar heb het bewust nog niet gemeld. Des te groter is de verrassing, toch!?
Gisteren lag het blad bij mij in de bus en ik ben erg tevreden over hoe het er uitziet. En nog wel 4 pagina’s! Ik vind het een hele eer om hiervoor gevraagd te worden.
Ik wil hierbij dan ook Margriet en de redactie van het Quiltnieuws heel erg bedanken voor deze leuke samenwerking en voor het mooie artikel. Ik ben erg trots momenteel! 🙂

Etui van Japanse stoffen

23 Nov
Waarschijnlijk zul je ooit wel eens gehoord hebben van Pinterest: een website die je kunt gebruiken als een soort digitaal prikbord, waarop je allerlei plaatjes en ideeën kunt bewaren. Ik heb daar een heleboel borden opgeslagen ter inspiratie, en soms gebruik ik daar iets van in mijn eigen werk. Zo had ik een tijd geleden al eens deze tutorial opgeslagen voor het maken van een etui.
Vorige week wilde ik eens iets anders tussendoor maken en besloot om deze etui te gaan maken. Ik ben begonnen met het zelf tekenen van het patroon voor een Wedding Ring. Het boek “Drafting for the creative quilter” is daarbij erg handig, hiermee leer je zelf allerlei quiltpatronen tekenen op elke gewenste grootte.
Van het getekende patroon (ik ben daarbij uitgegaan van een vierkant van 15×15 cm) heb ik malletjes gemaakt en hiermee maakte ik met de hand de 3 ovale onderdelen.
Ik koos ervoor om met mijn Japanse stoffen te werken, omdat ik die altijd zo’n mooie uitstraling vind hebben. Iedere ovaal heb ik vervolgens voorzien van een stukje tussenvulling en achterkantstof, en ik heb rondom het rood geblokte middenstuk handmatig gequilt. Hierna heb ik rondom iedere ovaal een afwerkbiesje genaaid. Deze bies moet natuurlijk schuin van draad gesneden worden, omdat de stof zich dan zo lekker rond laat spelden en naaien. Vervolgens een rits van 20 centimeter tussen 2 ovalen genaaid, 2 lusjes gemaakt voor D-ringen en hierna alle 3 de ovalen met de hand aan elkaar genaaid. Daarna binnenstebuiten (of buitenstebinnen?) keren en klaar!
Simpel om te maken, met een erg leuk resultaat, al zeg ik het zelf 😉 Je kunt nooit genoeg etuis en opbergmateriaal hebben, toch?
 
Naast het maken van de etui, ben ik de afgelopen tijd voornamelijk bezig geweest met het quilten van mijn Jinny Beyer quilt. En je weet: handquilten kost nu eenmaal veel tijd, dus daar gaat veel tijd in zitten (en ik kan ook niet steeds ieder blok laten zien wat gequilt is, dat zou ook maar saai worden) Ik ben met het middenstuk nu bijna op de helft, dus ik kan nog wel even vooruit.
 
Natuurlijk vergeet ik mijn Japanse quilt ook niet, dus ik heb laatst weer 4 nieuwe blokjes hiervoor gemaakt. Ook hierbij denk ik maar: ieder blokje erbij is weer een stapje dichterbij…

Tabby Road van Tula Pink

10 Nov

We moeten er nog even op wachten (maart 2017, als ik het goed heb) maar deze stof *M*O*E*T* ik hebben 🙂 Het is een nieuwe serie van Tula Pink, genaamd Tabby Road (als je naar de website klikt, kun je ook de andere kleurstellingen zien, zo mooi!)

Tula Pink - Tabby Road

Tula Pink – Tabby Road

Bezoek aan de OEQC2016 in het MECC Maastricht

23 Okt
Afgelopen vrijdag stond ik ’s ochtends om 7:15 uur al bij de bushalte, want ik ging op weg naar de OEQC2016 in het MECC in Maastricht. Sinds vorig jaar zijn deze kampioenschappen niet meer in Veldhoven, maar in Maastricht. Deze verhuizing heeft veel voor- en tegenstanders opgeleverd, en de meest gehoorde opmerking is: het is mij te ver weg. Vorig jaar dacht ik er ook zo over, maar dit jaar wilde ik het zelf eens ervaren (immers: als je het niet probeert, weet je het zelf niet, toch?) Toegegeven: Maastricht ligt voor mij niet naast de deur. Zonder “tegenslag” zou ik er met de trein 2 uur over reizen (en dan reken ik de looptijd en busreis niet mee), alleen door wat vertraging miste ik net mijn aansluiting in Sittard en werd het wat langer. Maar goed: de inwoners van het zuiden des lands moeten ook altijd zover reizen naar tentoonstellingen elders in het land, dus ik zeur er niet over 😉
Een ander veel gehoorde opmerking vorig jaar was: het is zo onoverzichtelijk, rommelig van opzet en moeilijk bereikbaar als je slecht ter been bent. Bij dat laatste kan ik mij wel iets voorstellen. De beurs is verdeeld over meerdere verdiepingen en heeft veel trappen. Ik heb niet gekeken hoe het met de liften gesteld is, maar als je moeilijk trap loopt, is het wellicht wat lastig.
Toen ik er pas was, was ik wel wat gedesoriënteerd door de indeling. Ik heb namelijk een richtingsgevoel van niks: draai mij 3x rond en ik weet niet waar ik ben. Het duurde dan ook even voordat ik doorhad hoe de zalen in elkaar staken (hoewel ik aan het eind ook nog wat moeite had om de uitgang te vinden) Gaandeweg de dag begon ik echter toch ook wel de charme van deze nieuwe locatie in te zien. Door deze nieuwe opzet krijg je een beetje het gevoel alsof je in het buitenland op zo’n markt loopt door kleine straatjes: je gaat een hoekje om en ontdekt weer iets nieuws. En dat gevoel kreeg ik op de beurs ook: zodra je weer een stukje verder liep, kwam je weer een nieuwe expositie tegen, of een winkel die je nog niet eerder zag. Ik geef toe: minder makkelijk te volgen dan de recht toe, recht aan opstelling in Veldhoven, maar ik vond het wel wat hebben. Ik weet: ook hierover zullen de meningen voorlopig nog zeker wel verdeeld blijven 🙂
Ik kwam natuurlijk niet om de nieuwe locatie te keuren, ik kwam voor de tentoonstelling en de beurs. En daarin werd ik zeker niet teleurgesteld. In de grote hal vond ik niet alle quilts even aansprekend, maar dat is voor ieder natuurlijk persoonlijk. De een houdt van art quilts, de ander weer van traditioneler, en het is voor een organisatie altijd balanceren om daarin een verdeling te maken die iedereen aanspreekt. Ik probeer toch altijd het mooie in iedere quilt te zien, dus ook in de quilts die mij niet gelijk aanspreken zie ik vaak toch iets moois. Maar er was ook genoeg wat ik *wel* heel mooi vond. Er waren veel gastexposities die mij zeker aanspraken, van zowel Nederlandse als buitenlandse quilters.
Er was 1 ruimte waar ik zo mijn bed neer zou kunnen zetten, en dat was de expositieruimte van de Duitse quiltster Sabina Schröder . Sabina maakt quilts met de stoffen waar ik zo dol op ben, namelijk de Japanse (geweven) stoffen. Ademloos heb ik haar werk staan bekijken. Haar werk zal vast niet iedereen aanspreken: ik stond bijvoorbeeld naar haar werk te kijken, toen er 3 vrouwen de ruimte in kwamen lopen. Ze keken even snel rond en 1 van hen zei: “oh nee, dit is veel te somber” en ze liepen weer weg. Ook hiervoor geldt: ieder heeft zijn/haar eigen smaak, en dat is maar goed ook. Ik heb een hele tijd met Sabina staan praten over haar werk. Een erg leuke, enthousiaste en creatieve vrouw. Ik had niet genoeg cash geld bij mij om haar boek (“Alles Log Cabin?”) gelijk mee te nemen, maar gelukkig was er in het MECC een pinautomaat, dus daar ben ik even gaan pinnen. Zij heeft mijn boek met een leuke persoonlijke boodschap gesigneerd. De foto’s die je bij deze posting ziet, zijn allemaal van haar expositie.
En: tussen al die prachtig mooie quilts in het MECC mocht natuurlijk ook mijn eigen heel erg kleine bijdrage hangen. Na binnenkomst ben ik gelijk doorgelopen naar de stand van Quiltmania, want daar kon ik mijn kleine quiltje met de poes aan de ballon afgeven. Het quiltje kreeg een mooi plekje in de stand en de dames in de stand hebben beloofd goed voor het quiltje te zorgen.
Naast het boek van Sabina, heb ik ook nog een paar andere aankopen gedaan. De Japanse stoffen kocht ik bij Quiltwinkel Marij en Marijke van Hesse .
Verder stond er een winkel Quiltandpatchwork die o.a. heel veel quiltstencils verkocht, iets wat je niet heel vaak ziet op beurzen. Daar kocht ik nog 3 mooie stencils. De Quiltmania agenda kreeg ik cadeau als dank voor het lenen van mijn quiltje.
Goed, het is een heel verhaal geworden. Samenvattend kan ik zeggen: Maastricht is voor mij en veel andere NL’ers niet naast de de deur, en de locatie is anders dan in Veldhoven. Dat wil echter niet zeggen dat ik teleurgesteld ben, voor mij was het de reis zeker waard. Het geheel “voelt” internationaler door de diversiteit in collecties, het aanbod van buitenlandse winkeliers en de vele Frans en Duits sprekende bezoekers om mij heen. Ik kijk terug op een mooie dag, en wellicht ga ik volgend jaar gewoon weer.