De top van mijn Down The Rabbit Hole Quilt

1 Mrt
Met hulp van 2 bee leden is het woensdagavond gelukt om een goede foto te maken van de top van mijn Down The Rabbit Hole quilt van Sarah Fielke.
De top is nu dus helemaal klaar en klaar voor de volgende stap. Ik wacht alleen nog op mijn stof voor de achterkant (die is onderweg) en dan wil ik het geheel op de long arm laten sandwichen. Het quilten wil ik zelf gaan doen met de hand.
Om te laten zien hoe groot de quilt nu eigenlijk is (240×240 cm) heb ik ook een foto van mijzelf naast de quilt. Wat ben ik klein zo hè!? 🙂
Advertenties

Top Down the Rabbit Hole is klaar! (+ fruitladder, quilt/reisboek en Gütermann project)

25 Feb
Op 31 januari 2017 ben ik gestart met de top van de Down The Rabbit Hole quilt, een BOM project van Sarah Fielke. En vandaag, bijna 1 jaar en 1 maand later, zit de top helemaal in elkaar! Het was een erg leuk en bijzonder project, waarbij ik voor mijn doen voor het eerst met zeer vrolijke en felle kleuren en prints heb gewerkt.
Iedere maand kregen de deelnemers naast de patronen ook toegang tot video’s van Sarah, waarin zij allerlei tips en uitleg gaf. Mede hierdoor zijn mijn applicatie vaardigheden erg toegenomen, en is mijn liefde voor applicatiequilts alleen maar groter geworden.
Klein minpuntje is alleen dat de quilt top zo groot is geworden (240×240 cm) dat ik momenteel nog geen plek heb gevonden waar ik een foto van de hele top kan maken. Voor nu moeten jullie het dus helaas even doen met een foto van 1 van de hoeken, waarop in ieder geval de buitenste randen goed te zien zijn. Binnenkort heb ik weer een bee, en dan hoop ik een goede foto te kunnen maken van de top. Nog even geduld dus…
En natuurlijk is de quilt nog lang niet klaar, want de grootste uitdaging komt dan eigenlijk nog: quilten! Ik heb het idee opgevat om de quilt zelf met de hand te quilten. Geen idee of dit (gelet op de afmeting) een geniaal of een gestoord idee is, maar dat zal de tijd moeten leren 😉 Het sandwichen van een quilt is voor mij echter vaak een grote drempel, en een quilt van dit formaat past gewoon niet op mijn tafel of vloer. Dus ik ga de quilt machinaal laten sandwichen op een long arm machine, en daarna zelf handmatig quilten. Ik moet alleen nog even wachten tot mijn stof voor de achterkant arriveert, en dan hoop ik het geheel weg te brengen. Over dit proces zal ik in de toekomst vast nog wel eens posten.
 
De Down The Rabbit Hole quilt is door zijn afmeting ook veel te groot om bij ons thuis aan de muur te hangen, aangezien we daar de ruimte niet voor hebben. Sterker nog: ik heb thuis slechts 1 muur waarop ik een quilt kan hangen. Hier hangt een schilderij ophangsysteem, wat ik in hoogte en breedte kan variëren, dus ik kan wel regelmatig een andere quilt ophangen. Ik heb in het verleden al meerdere quilts gemaakt, die ik niet altijd kan bekijken of tonen. Deze liggen dan ook opgestapeld op de kast in onze slaapkamer, wat eigenlijk wel zonde is. Daarom was ik ook erg blij met de tip die ik kreeg bij mijn broer en schoonzus. Mijn schoonzus Greetje quilt ook, en zij had bij van Hattem Maatwerk een fruit trap gekocht om haar quilts overheen te hangen. Een erg leuke manier om quilts op te hangen, en ook ideaal als je niet veel ruimte hebt. Ik heb daarop gelijk een witte trap bij hen besteld, die deze week keurig door PostNL bezorgd werd. En kijk eens hoe gezellig dat er uitziet! 🙂
Ik ben er dan ook erg blij mee dat ik nu mijn quilts op deze manier in de woonkamer kan hangen.
 
Naast quilten mag ik in mijn vrije tijd ook graag lezen. Sinds de iPad lees ik veel meer (Engelstalige) boeken dan voorheen. Dat betekent niet dat ik alleen nog maar digitaal lees, want 1 van de boeken die ik momenteel lees is dit boek, Take it Easy van Yvonne van Rijn. Wellicht kennen jullie Yvonne van haar blog http://stitchinbitch-yvonne.blogspot.nl/. Yvonne is een quilter en reist regelmatig naar Amerika. Zij schrijft graag en heeft haar reiservaringen nu verwerkt in een fictief verhaal.
Het verhaal gaat over Bet, een quilter uit Nederland, die van een Amerikaanse quiltvriendin Judy de vraag krijgt om een tijdje naar Amerika te komen om te helpen met het restaureren van wat antieke quilts. Judy wil Bet ook graag haar leefomgeving laten zien, en hierbij kan Yvonne volop putten uit haar eigen reiservaringen. Zelf ben ik nog nooit in b.v. Utah, de Grand Canyon of Las Vegas geweest, maar Yvonne weet het beeldend te beschrijven. Het voelt tijdens het lezen net of je zo meerijdt in de camper met Bet en Judy 🙂 Het boek is door Yvonne in eigen beheer uitgegeven en is te bestellen bij haar zelf. Kijk voor info over het boek op haar blog.
 
Mocht je denken dat ik, nu de top van mijn quilt klaar is, in een “zwart gat” val: geen zorgen hoor 😉 Ideeën genoeg, en ook nog genoeg om af te maken.
Eén van de projecten waar ik mee aan de slag ga hoop ik binnenkort te kunnen laten zien. Het is een project van/met Gütermann creativ Benelux, en ik ga hierbij werken met stoffen uit de serie Gütermann Ring of Roses, Marrakech.
Meer hierover vertel ik binnenkort, voor nu heb ik jullie weer genoeg verteld en laten zien 🙂

Het Klossie, (nogmaals) Tula, Down the Rabbit Hole en log cabin blokken

4 Feb
“Zeg, ken ik jou niet ergens van, stond jij laatst niet in een blad?” Dit is 1 van die slechte openingszinnen die soms gebruikt wordt om iemand te versieren.
Sinds gisteren is deze zin echter op mij wel van toepassing, want gisteren is het nieuwe nummer van Het Klossie verschenen, en daarin staat o.a. een interview met mij 🙂 Ik werd benaderd door Marijke van Atelier Hartendief met de vraag of ik het leuk vond om hieraan mee te werken. In de Kerstvakantie is Marijke met haar beide dochters Lisa en Marjolein een middagje op bezoek geweest bij ons thuis en vond het interview plaats.
Ik kon gisteren bij Patchworkwinkel Carol Cox de doos met bestelde magazines zelf in ontvangst nemen, dus ik had de primeur in de winkel en kon gelijk kijken hoe het artikel geworden is. Ik ben er zelf erg tevreden over en ben nog steeds vereerd dat ik hiervoor gevraagd ben en aan mee mocht werken. Ik laat hier slechts een klein gedeelte van het artikel zien, de rest moet je natuurlijk zelf even gaan lezen 😉
Het magazine ligt vanaf deze week in de quiltwinkels, kijk hier *klikkerdeklik* waar het o.a. verkrijgbaar is.
 
Ik zit ook nog steeds na te genieten van de ontmoeting met Tula Pink, waarover ik in de vorige posting schreef. Op de officiële Tula Pink Instagram pagina kwam ik nog deze foto tegen, waar ik trots sta te glimmen terwijl Tula mijn boek signeert 🙂
Afgelopen woensdag had onze Q-Wine bee in Houten weer de maandelijkse bijeenkomst. Hier kon ik de vorderingen aan mijn Down The Rabbit Hole quilt van Sarah Fielke laten zien, en Marielle maakte deze foto van mij waarop ik de top laat zien. Je ziet dat het nu best opschiet, en ook hoe groot de quilt gaat worden. Ik moet (onderaan op de foto) dus nog 1 rand met applicaties maken, en dan komt er nog 1 rand omheen.
Ik heb deze week echter een wat lastige snee in mijn duim, dus appliceren gaat helaas even niet. Ik ben daarom maar vast gestart op de naaimachine met de blokken voor de laatste rand. Ook dit schiet lekker op, dus het einde van deze top komt langzaam maar zeker in zicht.
 
En dan nog een ander machine klusje waaraan ik laatst op mijn Singer Featherweight gewerkt heb. In het huidige nummer van QuiltFolk kwam ik een foto tegen van een mooie log cabin quilt.
Dit is een vierkante quilt, alleen voor de foto was deze dubbelgevouwen en op het voeteneinde van een bed gelegd. Ik kreeg daarop gelijk het idee om een bedloper te maken met soortgelijke log cabins. Ik heb daarna mijn Rasterquick Vlieseline opgezocht (je weet wel, van dat vlies met die handige vierkantjes van 1×1 cm) en ben een log cabin gaan tekenen van 13×13 cm (met naadtoeslag erbij 15×15 cm) Ik wil hierbij alleen stoffen uit mijn eigen (grote 😉 ) voorraad gebruiken, en heb intussen een paar blokjes gemaakt om een idee te krijgen of het werkt.
Erg mooi hieraan vind ik de donkere diagonale lijnen die ontstaan. Het plan is om er een bedloper voor op het voeteneinde van het bed mee te maken, en dan wordt deze denk ik 4 blokken breed en 20 blokken lang.

TULA, TULA, TULA!

29 Jan
Okay, bereid je voor: dit wordt een posting met *veel* foto’s, dus wees gewaarschuwd 😉
Het afgelopen weekend stond voor mij in het teken van een gebeurtenis waar ik al maanden naar uitkeek, en dat was: Tula, Tula, TULA! De bekende ontwerpster Tula Pink is op dit moment samen met haar moeder in Europa en doet op zondag, maandag en dinsdag Nederland aan.
Het voordeel van werken in een quiltwinkel, is dat je soms mee naar de groothandel mag om inkopen te doen voor de winkel, of om leuke lezingen mee te maken.
Op zondag was Tula te gast bij de groothandel Rhinetex in Deventer en ik ben hier samen met vriendin en collega Mirjam naartoe geweest.
We hadden tijdens de lezing mooie plaatsen vooraan, dus we konden alles goed bekijken. De lezing bestond uit 2 delen. De eerste helft werd verzorgd door Alex Veronelli van Aurifil Threads, en de 2e helft door Tula Pink.
Tula vertelde over het proces wat zij doorloopt om haar stoffen te ontwerpen, wat erg boeiend was om te horen en zien. Zij had prachtige quilts mee genomen van haar stoffen, die ook volop bekeken en aangeraakt mochten worden.
Na afloop was er gelegenheid om met haar op de foto te gaan en om boeken te laten signeren. Maar dat heb ik niet gedaan…
Want…de dag er na (maandag) ging ik Tula nog een keer zien! Dit keer was zij uitgenodigd door Dorien van QuiltBoutique  om in Berkel en Rodenrijs een lezing te verzorgen in de ochtend (en ’s middags een workshop)
Ik ben naar de lezing ’s ochtends geweest, en ook dit was weer superleuk om mee te maken. Tula kan heerlijk vertellen en beschikt over een gezonde dosis humor en sarcasme.
Het verhaal begon hetzelfde als op zondag, maar werd uitgebreid aan het eind (met o.a. een blik in haar mooie atelier) Erg bijzonder om iemand die je kent van haar prachtige stoffen en die je bewondert in levende lijve te mogen zien en spreken. Dit keer ben ik uiteraard wel op de foto gegaan met haar (en ook nog een keer samen met Dorien) Zo’n kans krijg je niet elke dag 😉
En ik heb Tula gevraagd of zij mijn boek EN de tas die ik destijds maakte met haar Tabby Road stoffen wilde signeren!
Ik ben dus een blije gup momenteel en mijn hoofd zit vol met inspiratie en kleuren. Twee dagen om vaak en met veel plezier aan terug te denken.

Vorderingen BOM en opening webwinkel MIRacleQuilts

17 Jan
De laatste weken van 2017 ben ik druk bezig geweest met een borduurproject, zoals je hebt kunnen lezen in de vorige postings. Dit project is nu dus klaar, alleen daardoor heeft mijn quiltwerk een tijdje stil gelegen. En in de tussentijd zijn de laatste delen van de Down The Rabbit Hole quilt van Sarah Fielke verschenen, dus ik loop achter! Dat kan natuurlijk niet, dus ik heb deze weer opgepakt. Ik ben nu zover gevorderd, dat dit absoluut geen UFO mag worden, dus even doorwerken.
Ik moet nog 2 lange stroken maken met applicaties, en dan komt er nog 1 afsluitende rand om de hele quilt heen. En als ik zeg lange stroken, dan bedoel ik ook lange stroken: het zijn 2 stroken van volle stofbreedte aan elkaar genaaid, dus ruim 2 meter lang 🙂
Op deze stroken komt middenin een cirkel met een hart er in, daarnaast 2 zittende konijnen en vervolgens een slingerende tak met bloemen en bladeren. Aangezien de hele quilt een compleet kleurenfeest wordt, zet ik dit voort in deze randen. Een groen en oranje konijn? Moet kunnen, vind ik 😉
Ik ben nu bezig met het laatste deel van de 1e rand, dus er zit vooruitgang in.
Zo’n lange strook is wat lastig om in zijn geheel op de foto te zetten, dus ik doe het maar even in delen. Zodra de strook aan de rest van de top genaaid is, zal ik wel weer een foto posten.
 
En dan heb ik nog een nieuwtje wat ik graag met jullie wil delen. Zoals jullie waarschijnlijk wel weten, werk ik al geruime tijd iedere zaterdag in Patchworkwinkel Carol Cox in Utrecht, en ook regelmatig op beurzen en tentoonstellingen. Deze winkel is in 1997 gestart door Carol, en is in 2007 over genomen door Maria.
In 2017 is Mirjam, de dochter van Maria, na gaan denken over het starten van een webwinkel voor de winkel. En sinds begin januari 2018 is deze webwinkel een feit: de winkel is geopend!
De webwinkel heet MIRacleQuilts, waarbij MIR uiteraard komt van de naam Mirjam. In de webwinkel vind je zo goed als alle stoffen die fysiek te vinden zijn bij Patchworkwinkel Carol Cox in Utrecht. Afstand of slecht weer hoeft nu dus geen belemmering meer te zijn om deze mooie stoffen te kopen: vanaf nu kunnen deze ook online gekocht worden 🙂
Als je eens wil kijken hoe de webwinkel er uitziet, je komt er door hier te klikken.

Coloring With Thread van Tula Pink

31 Dec
Gisteren ontving ik het door mij bestelde nieuwste boek van Tula Pink, Coloring With Thread. In dit boek staan 17 tekeningen van Tula, die verwerkt kunnen worden tot een borduurwerk. Er zit een cd-rom bij waarop alle tekening staan, zodat je die gelijk kunt printen.
Het is geen kruissteek borduren, maar vrij borduren, een tak van sport die ik zelf nog niet vaak beoefend heb. Een mooi en interessant boek, waarin ook alle benodigde steken goed uitgelegd worden. Wellicht maak ik in 2018 wel eens 1 (of meer 😉 ) van de projecten. Dank je wel voor het snelle verzenden Dorien van Quiltboutique
Ik ga in ieder geval proberen om mijn boek te laten signeren, wanneer ik Tula eind januari eindelijk eens ga ontmoeten!!! 😍❤️😍 Ik kijk er naar uit.
En dan heb ik het al over 2018, en is de Kerst ook alweer voorbij, en wat kom je dan tegen? Juist: dit Kerst-Quilt-Pak van Opposuits 🙂
Helaas, net te laat dus… Wat denk je: goeie look voor volgend jaar, of too much? 😉

Etui voor opbergen van oordopjes

30 Dec
Eindelijk kan ik dan hier het Kerstcadeautje laten zien wat ik naaide voor mijn Amerikaanse vriend en collega-mannelijke-quilter Glenn.
Ik had het begin december al op de post gedaan, alleen doet post naar de US er soms enorm lang over om op de plaats van bestemming aan te komen. Ik kreeg zojuist bericht van hem dat het aangekomen is, dus nu kan ik het laten zien.
Het is een kleine etui, waarin je o.a. je oordopjes op kunt bergen. Maar aangezien Glenn ook een quilter is, gebruikt hij het voor zijn vingerhoeden 🙂
De etui ziet er net uit als een Kerstbal, wat ik dan wel weer toepasselijk vond voor een Kerstcadeautje. Ik heb het gemaakt met een mooie rode William Morris stof, en het was erg leuk om te maken (en niet moeilijk)
Ik vond de uitleg hiervoor via deze link, dus je kunt er zelf ook 1 maken als je wil: http://www.erinerickson.com/2011/11/circle-zip-earbud-pouch-tutorial/
Ik ga er wellicht in de toekomst ook nog wel 1 voor mijzelf maken, bijvoorbeeld in Japanse stof met op de gladde kant een applicatie.