Tag Archives: Sarah Fielke

Uitslag wedstrijd Sarah Fielke, Japanse inspiratie

24 mrt
In de vorige posting schreef ik dat de uitslag van de competitie van Sarah Fielke binnenkort bekend gemaakt zou worden. Nou, dat is afgelopen week gebeurd, en raad eens wat? Ik ben 1 van de (15) winnaars geworden!!! Er is 1 algehele winnaar met de meeste stemmen uit gekomen, dan hebben zowel Sarah als haar man Damian een eigen favoriet gekozen, en zijn er 12 andere quilts die de meeste stemmen kregen. En daar ben ik er 1 van 🙂 Helemaal super, ben ik best wel trots op. De prijzen voor de competitie zijn beschikbaar gesteld door Aurifil en Windham Fabrics. Ik weet alleen dat ik een Fat Quarter bundel van Windham heb gewonnen, alleen ik weet nog niet welke stoffen dit zijn. De stoffen zijn in ieder geval onderweg vanuit Australië, ik laat ze uiteraard zien als ze binnen zijn.
Nogmaals heel erg bedankt voor iedereen die gereageerd heeft op mijn postings daarover, en dank aan iedereen die een stem uit heeft gebracht.
Je kunt de uitslag van de competitie en alle deelnemers nog terugzien op deze pagina:
 
 
Op quiltgebied vermaak ik mij momenteel nog steeds erg goed met mijn Japanse geweven stoffen. Er zit weer een nieuwe horizontale strook van 9 blokjes aan, dus de rijen worden steeds langer, en de quilt dus ook steeds ietsjes groter.
Ik sprak gisteren iemand die de vorderingen in het echt zag, en zij verbaasde zich over de grootte van de blokjes. Op de foto’s lijken de blokjes misschien veel groter te zijn, maar dat is niet het geval. Ik heb even een blokje op mijn hand gefotografeerd, dan is het misschien wat duidelijker te zien.
Ik liet al eens een keer een foto zien, waardoor ik geïnspireerd ben geraakt om deze quilt te starten. De foto is een detail van een quilt van het Tokyo International Great Quilt Festival 2019. Ik zag deze foto destijds op internet ergens voorbij komen, en was gefascineerd door het blokje. Alleen had ik slechts deze detailfoto, de hele quilt had ik nooit gezien…
Nu is laatst de nieuwe QuiltMania verschenen (nr. 130) en hierin staat een reportage van dit festival in Tokyo. Ik was lekker dit artikel aan het lezen en doorbladeren, en zie daar ineens de quilt staan die mijn inspiratie is geweest.

A Lost Underwater City, gemaakt door Kyoko Yoshida (afmeting 221×180 cm) Foto uit Quiltmania magazine nr. 130

De quilt heet “A Lost Underwater City” en is gemaakt door Kyoko Yoshida. “Mijn” blokje zie je rechts in het midden van de quilt. Erg leuk om te zien dat de quilt is opgebouwd uit verschillende blokken, die in elkaar doorlopen. Dat ga ik dus niet zo maken, maar ik ben wel heel blij dat ik nu weet wie mijn inspiratie is geweest.
Het hele artikel over de Japanse quiltshow vind ik trouwens super, jullie weten dat ik een groot liefhebber ben van Japanse quilts. Bijzonder mooi en grappig vind ik deze applicatiequilt van Megumi Mizuno, met de titel “KOKESHIs’ Stories”.

KOKESHIs’ Stories, gemaakt door Megumi Mizuno. (afmeting 207×184 cm) Foto uit Quiltmania magazine nr. 130

Kokeshi zijn Japanse houten speelgoed poppetjes uit Japan, en op deze quilt staan ze in allerlei soorten en maten. Heel erg mooi, ik hoop dat hier ooit een patroon van beschikbaar komt. In het artikel staat dat Quiltmania momenteel een boek voorbereid met Megumi, hopelijk staat deze quilt daar ook in.
Advertenties

Sarah Fielke Quilt Gallery and Competition

3 mrt
Sarah Fielke organiseert dit jaar wederom een online Quilt Gallery and Competition op haar site. Iedere deelnemer aan 1 van haar BOM programma’s van de afgelopen jaren mag een foto van (de top van) zijn/haar quilt insturen om te laten zien, en om deel te nemen aan de competitie. Iedereen die de site bezoekt, mag 3 favoriete quilts doorgeven, waarna degene met de meeste stemmen een prijs krijgt.
Ik ga niet zeggen dat iedereen op mij moet stemmen, ik zeg alleen dat mijn quilt nummer 31 heeft (het nummer van de quilt zie je als je de foto aanklikt) Je mag 3 quilts selecteren, dus keuze genoeg.
Wees er wel snel bij, want stemmen kan tot zaterdag 8 maart 2019 (Australische tijd), dus alleen deze week.
Veel plezier en succes met kiezen.

Oakshott quilt, Yoko Saito en Sarah Fielke

25 nov
Waardoor het komt weet ik niet, maar ik heb altijd het gevoel dat de laatste maanden van het jaar sneller voorbij vliegen dan de andere. Zo was het nog volop zomer, en nu staan overal de Kerstbomen al opgesteld en is de Sint in het land.
Ook op quiltgebied gebeurt er gelukkig veel leuks, en ik zal jullie laten zien wat ik de afgelopen maand zoal gedaan heb.
Mijn project met Oakshott stoffen gaat goed. Het middenstuk zit intussen in elkaar en ik ben nu bezig om de randen weer recht te maken d.m.v. inzetstukken rood.
Hierna komt er nog een rode rand stof omheen om het geheel in te lijsten.
Intussen heb ik ook op een pijnlijke manier een passende naam voor de quilt gevonden. Helaas ben ik een tijdje geleden door mijn rug gegaan, waar ik ruim een week lang flink last van heb gehad. Tijdens een zoektocht op internet kwam ik o.a. de term “lumbago” tegen (=lage rugpijn) In deze periode was ik bezig met mijn Oakshott stoffen, en ineens zag ik het voor mij. Als je goed kijkt naar de quilt, en je volgt 1 strook met blokken van boven naar beneden, dan lijkt het met wat fantasie wel wat op een ruggenwervel. Als je dan vervolgens de 4e strook bekijkt, zie je onderaan 1 rood blok zitten. Ik bedacht mij: dat is mijn ruggenwervel, met onderaan het rode blokje waar de pijn zit. Dus ineens was daar de naam: het wordt de Lumbago quilt! 🙂
Veel lezers van mijn pagina en blog zullen wel weten dat ik een groot liefhebber ben van Japanse quilts, en dan met name van het werk van Yoko Saito. Mijn collectie met boeken van haar begint aardig te groeien.
Nu is er recent een prachtig nieuw boek van haar verschenen. Dit keer zonder projecten en patronen, maar een overzicht van haar werk door de jaren heen: “Yoko Saito Through the Years”.
Het boek start met een introductie van Yoko, waarin je meer leest over o.a. de start van haar carrière en wat haar werk beïnvloedt en inspireert. Vervolgens worden eerst diverse quilts van haar in detail getoond, en aan het eind van het boek een aantal van haar tassen. Het boek is super netjes verzorgd, met mooie foto’s van haar werk. Wat ik echter het mooiste vind, zijn alle detailfoto’s van haar werk. Pas dan zie je wat voor een enorm werk dit is geweest om te maken, en ook haar quiltwerk kun je zo veel duidelijker bekijken. Het voelt echt net of je de quilts op een tentoonstelling aan het bekijken bent met je neus bovenop de quilt. Erg de moeite waard.
Terwijl ik dit schrijf, zit ik nog volop na te genieten van de geweldige dag die ik afgelopen vrijdag had. Deze datum stond al maanden vast in mijn agenda en eindelijk was het dan zover. De Australische ontwerpster Sarah Fielke was de afgelopen maand in Europa: eerst een paar weken in Engeland en de afgelopen week in Nederland. Op vrijdag (en zaterdag) was zij samen met haar man Damian te gast bij Wietske en Herman van “Bossche quilts en meer” voor een show and tell en een workshop.
De ochtend begon met een show and tell van de quilts van Sarah zelf. Zij vertelde hoe haar carrière gestart is, en toonde haar quilts in chronologische volgorde. Veel van de getoonde quilts zijn terug te vinden in de vele boeken die zij intussen gepubliceerd heeft.

Dotty for Dresden

32 is a Bushel

Ik zelf ben ingestapt in het “Sarah Universum” 😉 ten tijde van de Down The Rabbit Hole BOM. Ik heb deze quilt gemaakt en ben sindsdien een groot liefhebber van haar werk en quilts geworden. Hoewel ik nog niet gestart ben, heb ik ook aan haar BOM project van dit jaar mee gedaan, en doe ik ook volgend jaar weer mee.
Het was dan ook erg leuk om haar eigen versie van de Down The Rabbit Hole te zien, en van haar huidige BOM project “The Grasshopper”.

Down the Rabbit Hole

Grasshopper quilt

Nadat Sarah al haar eigen quilts getoond had, was het tijd voor de aanwezigen om hun meegebrachte quilts te laten zien. Ik had mijn quilt (nog niet klaar met quilten) bij mij en vond het erg bijzonder om deze aan Sarah te kunnen laten zien.

(foto gemaakt door Wietske Weegenaar)

Voor foto’s van de getoonde quilts van de andere deelnemers verwijs ik je graag door naar de blog van Wietske.
Dat was het ochtendprogramma, waarna het tijd was voor een bezoek aan de winkel, een signeersessie door Sarah en lunch. Tijdens de lunch had ik het geluk naast Sarah te zitten, en we hebben met z’n allen gezellig zitten kletsen over van alles en nog wat. Sarah is erg spontaan en hartelijk, dus dat kletst gezellig weg.
Na de lunch was het tijd voor de workshop. We zijn gestart met een project uit 1 van haar boeken: een klein quiltje met de titel “Not Quite Hawaiian”.

(foto gemaakt door Wietske Weegenaar)

Een applicatiequiltje, waarbij Sarah allerlei uitleg en handige tips gaf over hoe dit te maken is.
Het vergt veel voorbereiding om hiermee te starten, dus dat hebben we tijdens de les gedaan, en thuis ben ik er mee verder gegaan. Het is nog lang niet klaar, want het is erg veel werk, maar leuk om te doen.
Na afloop heb ik Sarah nog gevraagd of we samen op de foto konden, en dat was natuurlijk geen probleem. Je ziet hier het resultaat (met dank aan Wietske) Ik ben zelf nooit zo’n liefhebber van “geposeerde” foto’s, maar deze kan er wel mee door 😉
Leuker vind ik echter de onverwachte foto die van ons beiden genomen is: we hadden in ieder geval lol samen 🙂
Ik heb een ontzettend gezellige dag gehad met Sarah, Damian, Wietske, Herman, het team van Bossche quilts en meer, en alle andere deelnemers. Ik hoop dat Sarah in de toekomst weer eens naar Nederland komt, en er staan intussen al weer diverse quilts van haar op mijn “Wil Ik Ooit Maken” lijstje.

Vogeltelling

29 apr
Zojuist heb ik even een kleine vogeltelling gehouden hier in huis. Zoals ik laatst al schreef, heb ik het vogelmalletje van Janine van House of Quilts gekocht en ben flink aan het “vogelen” geslagen. Ik zie dat ik intussen 29 blokjes heb gemaakt, waarvan 2 vogelhuisjes, dus ik heb nu 27 vogels.
Er is niet echt een vast patroon voor deze vogelquilt, maar ik denk dat ik dezelfde maat/hoeveelheid aanhoud als bij het origineel van Janine, dus 42 blokjes, in de verdeling 6 horizontaal en 7 verticaal.
In het kader van Koningsdag was er op de Facebookgroep een oproep om een oranje vogel te maken en te posten, en hiervoor maakte ik dit koninklijke paar: 1 oranje met een kroontje op, en een rode van kroontjes stof. Deze komen uiteraard ook gewoon in de quilt terecht.
En verder heb ik laatst dan toch eindelijk de stoute schoenen aangetrokken, en heb mijn Down The Rabbit Hole quilt tevoorschijn gehaald om te starten met handquilten. Het zetten van de eerste steken was best even een hobbel, die ik steeds vermeed, maar ik heb nu dan toch een start gemaakt. Het middenstuk met de cirkel is nu klaar, nu de rest nog 😉

De top van mijn Down The Rabbit Hole Quilt

1 mrt
Met hulp van 2 bee leden is het woensdagavond gelukt om een goede foto te maken van de top van mijn Down The Rabbit Hole quilt van Sarah Fielke.
De top is nu dus helemaal klaar en klaar voor de volgende stap. Ik wacht alleen nog op mijn stof voor de achterkant (die is onderweg) en dan wil ik het geheel op de long arm laten sandwichen. Het quilten wil ik zelf gaan doen met de hand.
Om te laten zien hoe groot de quilt nu eigenlijk is (240×240 cm) heb ik ook een foto van mijzelf naast de quilt. Wat ben ik klein zo hè!? 🙂

Top Down the Rabbit Hole is klaar! (+ fruitladder, quilt/reisboek en Gütermann project)

25 feb
Op 31 januari 2017 ben ik gestart met de top van de Down The Rabbit Hole quilt, een BOM project van Sarah Fielke. En vandaag, bijna 1 jaar en 1 maand later, zit de top helemaal in elkaar! Het was een erg leuk en bijzonder project, waarbij ik voor mijn doen voor het eerst met zeer vrolijke en felle kleuren en prints heb gewerkt.
Iedere maand kregen de deelnemers naast de patronen ook toegang tot video’s van Sarah, waarin zij allerlei tips en uitleg gaf. Mede hierdoor zijn mijn applicatie vaardigheden erg toegenomen, en is mijn liefde voor applicatiequilts alleen maar groter geworden.
Klein minpuntje is alleen dat de quilt top zo groot is geworden (240×240 cm) dat ik momenteel nog geen plek heb gevonden waar ik een foto van de hele top kan maken. Voor nu moeten jullie het dus helaas even doen met een foto van 1 van de hoeken, waarop in ieder geval de buitenste randen goed te zien zijn. Binnenkort heb ik weer een bee, en dan hoop ik een goede foto te kunnen maken van de top. Nog even geduld dus…
En natuurlijk is de quilt nog lang niet klaar, want de grootste uitdaging komt dan eigenlijk nog: quilten! Ik heb het idee opgevat om de quilt zelf met de hand te quilten. Geen idee of dit (gelet op de afmeting) een geniaal of een gestoord idee is, maar dat zal de tijd moeten leren 😉 Het sandwichen van een quilt is voor mij echter vaak een grote drempel, en een quilt van dit formaat past gewoon niet op mijn tafel of vloer. Dus ik ga de quilt machinaal laten sandwichen op een long arm machine, en daarna zelf handmatig quilten. Ik moet alleen nog even wachten tot mijn stof voor de achterkant arriveert, en dan hoop ik het geheel weg te brengen. Over dit proces zal ik in de toekomst vast nog wel eens posten.
 
De Down The Rabbit Hole quilt is door zijn afmeting ook veel te groot om bij ons thuis aan de muur te hangen, aangezien we daar de ruimte niet voor hebben. Sterker nog: ik heb thuis slechts 1 muur waarop ik een quilt kan hangen. Hier hangt een schilderij ophangsysteem, wat ik in hoogte en breedte kan variëren, dus ik kan wel regelmatig een andere quilt ophangen. Ik heb in het verleden al meerdere quilts gemaakt, die ik niet altijd kan bekijken of tonen. Deze liggen dan ook opgestapeld op de kast in onze slaapkamer, wat eigenlijk wel zonde is. Daarom was ik ook erg blij met de tip die ik kreeg bij mijn broer en schoonzus. Mijn schoonzus Greetje quilt ook, en zij had bij van Hattem Maatwerk een fruit trap gekocht om haar quilts overheen te hangen. Een erg leuke manier om quilts op te hangen, en ook ideaal als je niet veel ruimte hebt. Ik heb daarop gelijk een witte trap bij hen besteld, die deze week keurig door PostNL bezorgd werd. En kijk eens hoe gezellig dat er uitziet! 🙂
Ik ben er dan ook erg blij mee dat ik nu mijn quilts op deze manier in de woonkamer kan hangen.
 
Naast quilten mag ik in mijn vrije tijd ook graag lezen. Sinds de iPad lees ik veel meer (Engelstalige) boeken dan voorheen. Dat betekent niet dat ik alleen nog maar digitaal lees, want 1 van de boeken die ik momenteel lees is dit boek, Take it Easy van Yvonne van Rijn. Wellicht kennen jullie Yvonne van haar blog http://stitchinbitch-yvonne.blogspot.nl/. Yvonne is een quilter en reist regelmatig naar Amerika. Zij schrijft graag en heeft haar reiservaringen nu verwerkt in een fictief verhaal.
Het verhaal gaat over Bet, een quilter uit Nederland, die van een Amerikaanse quiltvriendin Judy de vraag krijgt om een tijdje naar Amerika te komen om te helpen met het restaureren van wat antieke quilts. Judy wil Bet ook graag haar leefomgeving laten zien, en hierbij kan Yvonne volop putten uit haar eigen reiservaringen. Zelf ben ik nog nooit in b.v. Utah, de Grand Canyon of Las Vegas geweest, maar Yvonne weet het beeldend te beschrijven. Het voelt tijdens het lezen net of je zo meerijdt in de camper met Bet en Judy 🙂 Het boek is door Yvonne in eigen beheer uitgegeven en is te bestellen bij haar zelf. Kijk voor info over het boek op haar blog.
 
Mocht je denken dat ik, nu de top van mijn quilt klaar is, in een “zwart gat” val: geen zorgen hoor 😉 Ideeën genoeg, en ook nog genoeg om af te maken.
Eén van de projecten waar ik mee aan de slag ga hoop ik binnenkort te kunnen laten zien. Het is een project van/met Gütermann creativ Benelux, en ik ga hierbij werken met stoffen uit de serie Gütermann Ring of Roses, Marrakech.
Meer hierover vertel ik binnenkort, voor nu heb ik jullie weer genoeg verteld en laten zien 🙂

Het Klossie, (nogmaals) Tula, Down the Rabbit Hole en log cabin blokken

4 feb
“Zeg, ken ik jou niet ergens van, stond jij laatst niet in een blad?” Dit is 1 van die slechte openingszinnen die soms gebruikt wordt om iemand te versieren.
Sinds gisteren is deze zin echter op mij wel van toepassing, want gisteren is het nieuwe nummer van Het Klossie verschenen, en daarin staat o.a. een interview met mij 🙂 Ik werd benaderd door Marijke van Atelier Hartendief met de vraag of ik het leuk vond om hieraan mee te werken. In de Kerstvakantie is Marijke met haar beide dochters Lisa en Marjolein een middagje op bezoek geweest bij ons thuis en vond het interview plaats.
Ik kon gisteren bij Patchworkwinkel Carol Cox de doos met bestelde magazines zelf in ontvangst nemen, dus ik had de primeur in de winkel en kon gelijk kijken hoe het artikel geworden is. Ik ben er zelf erg tevreden over en ben nog steeds vereerd dat ik hiervoor gevraagd ben en aan mee mocht werken. Ik laat hier slechts een klein gedeelte van het artikel zien, de rest moet je natuurlijk zelf even gaan lezen 😉
Het magazine ligt vanaf deze week in de quiltwinkels, kijk hier *klikkerdeklik* waar het o.a. verkrijgbaar is.
 
Ik zit ook nog steeds na te genieten van de ontmoeting met Tula Pink, waarover ik in de vorige posting schreef. Op de officiële Tula Pink Instagram pagina kwam ik nog deze foto tegen, waar ik trots sta te glimmen terwijl Tula mijn boek signeert 🙂
Afgelopen woensdag had onze Q-Wine bee in Houten weer de maandelijkse bijeenkomst. Hier kon ik de vorderingen aan mijn Down The Rabbit Hole quilt van Sarah Fielke laten zien, en Marielle maakte deze foto van mij waarop ik de top laat zien. Je ziet dat het nu best opschiet, en ook hoe groot de quilt gaat worden. Ik moet (onderaan op de foto) dus nog 1 rand met applicaties maken, en dan komt er nog 1 rand omheen.
Ik heb deze week echter een wat lastige snee in mijn duim, dus appliceren gaat helaas even niet. Ik ben daarom maar vast gestart op de naaimachine met de blokken voor de laatste rand. Ook dit schiet lekker op, dus het einde van deze top komt langzaam maar zeker in zicht.
 
En dan nog een ander machine klusje waaraan ik laatst op mijn Singer Featherweight gewerkt heb. In het huidige nummer van QuiltFolk kwam ik een foto tegen van een mooie log cabin quilt.
Dit is een vierkante quilt, alleen voor de foto was deze dubbelgevouwen en op het voeteneinde van een bed gelegd. Ik kreeg daarop gelijk het idee om een bedloper te maken met soortgelijke log cabins. Ik heb daarna mijn Rasterquick Vlieseline opgezocht (je weet wel, van dat vlies met die handige vierkantjes van 1×1 cm) en ben een log cabin gaan tekenen van 13×13 cm (met naadtoeslag erbij 15×15 cm) Ik wil hierbij alleen stoffen uit mijn eigen (grote 😉 ) voorraad gebruiken, en heb intussen een paar blokjes gemaakt om een idee te krijgen of het werkt.
Erg mooi hieraan vind ik de donkere diagonale lijnen die ontstaan. Het plan is om er een bedloper voor op het voeteneinde van het bed mee te maken, en dan wordt deze denk ik 4 blokken breed en 20 blokken lang.