Tag Archives: tentoonstelling

Festival of Quilts 2018 Birmingham (deel 1)

12 Aug
Het is nu zondag, en gisteravond ben ik weer aangekomen op Schiphol na 3 volle dagen bezoek aan The Festival of Quilts 2018 in Birmingham (UK)
Donderdagochtend vroeg (om 5:00 uur ging de wekker) begon de reis hier naartoe, samen met mijn lieve collega en kamergenoot Gerda.
Let niet op de kleine oogjes die we hebben op de foto, deze foto maakten we aan het eind van onze trip na 3 intensieve dagen op het festival 😉
Het was voor ons beiden de eerste keer dat we naar Birmingham gingen, en hadden dus geen idee wat ons te wachten stond…
De conclusie die ik nu na afloop kan trekken is: wat een waanzinnig gave en overweldigende ervaring was dit!
Laat ik bij het begin beginnen. De reis vanaf huis naar Schiphol, en daar vandaan naar Birmingham Airport verliep zonder tegenslagen. We landden dan ook keurig rond 8:30 uur op de luchthaven en waren vlot door de douane en dergelijke. We hadden een kamer geboekt in het IBIS Birmingham International Airport – NEC, en dit hotel ligt echt op kruipafstand van de uitgang van het vliegveld. Je steekt de weg over en een kleine parkeerplaats en je bent bij het hotel. Het hotel is ons goed bevallen, mede door de uitstekende ligging ten opzichte van het NEC. De kamers zijn prima te doen voor een paar dagen. Wat alleen wat tegenviel was de service in het bijbehorende restaurant (de kwaliteit van het eten was gelukkig wel goed) Hier kon men de drukte op de piekuren (ontbijt en diner) niet echt aan, wat resulteerde in lege manden en bakken tijdens het ontbijt, en bij het diner moesten we beide keren enorm lang wachten op ons eten, en op dag 2 bleek na 1,5 uur dat men onze bestelling voor 2 pizzas was vergeten door te geven aan de keuken… Het hotel kan ik dus wel aanraden, alleen ga voor het eten op zoek naar een alternatief (of eet een stuk vroeger op de avond 😉 )
Maar goed, we kwamen dus niet voor het eten, maar het Festival. We hebben na aankomst de koffers afgegeven bij de receptie omdat de incheck pas in de middag kon.
Vanaf het vliegveld loopt een gratis treintje/monorail naar het verderop gelegen treinstation, een ritje van nog geen 2 minuten. Vanuit dit station loop je zo de achteringang van het complex binnen.
Eenmaal binnen loop je van hieruit nog een aardig stuk door een lange gang, langs allerlei andere hallen. Aan het einde kom je dan uit bij de hallen 7, 8 en 9 waar het allemaal te doen is. In de gang liepen al meerdere quilters dezelfde richting uit. Toen we echter bij het Atrium uitkwamen, wat de centrale hal is vóór de hallen, vielen onze monden open: wat een boel mensen! Het was echt mega druk bij de ingang, en er was een Efteling-achtige slingerende wachtrij in de naastgelegen hal! We zijn achteraan gesloten in deze rij en net op dat moment gingen de deuren open. Wonderbaarlijk genoeg was de hele meute zo naar binnen: de ticket controle verliep bijzonder efficiënt. Toen we hal 7 binnen kwamen lopen, werd ik al overrompeld door de omvang van het festival. Als je nog nooit geweest bent, kun je je geen voorstelling maken van de grootte van het geheel. Drie grote hallen VOL met tentoonstellingen, standhouders, workshop ruimtes en een theater voor lezingen. We hadden afgesproken om ieder de eigen gang te gaan overdag, en spraken bij binnenkomst dan ook een tijd af waarop we elkaar weer zouden treffen voor de lunch. Een afspraak die ons beiden erg goed bevallen is: zo heb je ieder de vrijheid om te gaan en staan waar je wil, en heb je bij de lunch en ’s avonds elkaar van alles te vertellen en te laten zien.
We zijn na binnenkomst dan ook elk een kant op gegaan voor onze eerste kennismaking met dit festijn.
Ik kan niet uitleggen hoe overweldigend ik het geheel vond. Werkelijk overal waar je kijkt hangen prachtige quilts, en de hoeveelheid standhouders is ongelooflijk. De eerste dag heb ik een poging gedaan om systematisch door de hallen te lopen, maar overal komen indrukken en prikkels vandaan, en je wil overal tegelijk kijken.
Terugkijkend weet ik het nu zeker: qua reisafstand en bereikbaarheid is het Festival erg goed te doen in 1 dag. Alleen: naar mijn mening is 1 dag niet genoeg om alles goed te kunnen zien en doen. Twee dagen is nog aardig aanpoten, en na ons bezoek van 3 dagen heb ik nog het idee dat ik een aantal quilts niet gezien heb.
Ik heb de hele dag foto’s gemaakt en weet dan ook nog niet goed wat ik allemaal ga laten zien. Ik splits het maar op in meerdere postings, om jullie op die manier een beetje een indruk te geven van al het moois wat ik gezien en gedaan heb.
Ik begin daarom nu eerst maar met de foto’s van de quilts van Japanse quilters (en een paar met Japanse inspiratie)
In samenwerking met QuiltMania was er een overzichtstentoonstelling van de prachtige quilts van Shizuko Kuroha. Door QuiltMania is een tijdje geleden een prachtig boek van haar werk uitgegeven. Ongeveer de helft van de quilts uit dit boek waren te zien, samen met ander werk van haar hand. Shizuko was zelf alle dagen aanwezig bij de quilts. Geweldig mooi om dit in het echt te kunnen zien.
Een andere tentoonstelling waar ik naar uitkeek was ook uit Japan afkomstig, namelijk “The 14th Quilt Nihon Exhibition” Een selectie van de prijswinnende quilts van de toonaangevende Japanse quiltcompetitie. Werkelijk prachtig werk, en veelal met de hand gemaakt. Ik ben meerdere keren in dit gedeelte gaan kijken.
Tomoko Sagami

Tomoko Sagami

Tomoko Sagami

Tomoko Sagami

Tomoko Sagami

Tomoko Sagami

Yumiko Takami

Yumiko Takami

Fumiyo Takemori

Fumiyo Takemori

Yukiko Nakao

Yukiko Nakao

Yoko Suzuki

Yoko Suzuki

Maar ook op de andere tentoonstellingen waren door Japan geïnspireerde werken te zien.
Jeanie O'Sullivan

Jeanie O’Sullivan

Jeanie O'Sullivan

Jeanie O’Sullivan

Goed, voor nu is dit denk ik even genoeg lees- en kijkmateriaal. Eerdaags volgt de volgende posting 🙂
Advertenties

34e Algemene Tentoonstelling Quiltersgilde in Alkmaar

13 Sep
Precies een week geleden opende in de Grote Kerk in Alkmaar de 34e Algemene Tentoonstelling van het Quiltersgilde. Ieder jaar is dit binnen Nederland weer 1 van de hoogtepunten op quiltgebied. Ik ben zelf woensdag naar de tentoonstelling geweest als bezoeker, en op zondag mocht ik er werken in de verkoopstand van Patchworkwinkel Carol Cox te Utrecht.
Net als voorgaande jaren was de organisatie weer prima geregeld door alle bestuursleden en vrijwilligers van het Quiltersgilde, en werd de tentoonstelling mede mogelijk gemaakt door de ingestuurde quilts van de leden van de vereniging. Ik vind de gevarieerdheid op deze tentoonstelling altijd erg mooi, voor ieders smaak is er wat te zien, van traditioneel tot modern tot art-quilts.
 
Ik had dit jaar ook een quilt aangemeld en deze was door de selectie gekomen, dus mijn Jinny Beyer Blokkenquilt had een mooi plekje gekregen in de prachtige kerk. Het blijft altijd bijzonder om je eigen werk op een tentoonstelling te zien hangen, en ik heb diverse leuke en lieve reacties gehad van bezoekers.
 
Er was echter nog meer werk van mij te zien. Je herinnert je (als je hier vaker leest) vast nog wel dat ik een tijdje geleden een tas genaaid heb van SewSweetness (de Reisende Bag), en dat ik daarmee een prijs gewonnen heb. Het patroon en diverse materialen kocht ik destijds bij Dorien van Quiltboutique
Dorien had mij gevraagd of mijn tas tijdens de beurs in haar stand getoond mocht worden. Natuurlijk vond ik dat geen probleem. En zo kon ik dus de tas op woensdagochtend aan haar overhandigen, en zondagavond na afloop ook gelijk weer meenemen naar huis. Kijk nou eens wat een prominente plek de tas had in haar stand: pontificaal in het midden, met een mooie tekst erbij. Dank je wel dat mijn tas bij jou mocht logeren Dorien 🙂
Mocht je zelf ook graag eens een tas willen maken en op zoek zijn naar een patroon en de materialen, of je bent liefhebber van lekker moderne stoffen zoals van Tula Pink of Amy Butler, kijk dan eens op de site van Quiltboutique.
 
Misschien heb je op Facebook wel voorbij zien komen dat de Amerikaanse ontwerpsters en schrijfsters Lori Lee Triplett en Kay Triplett een paar weken geleden op bezoek waren in Nederland. Zij bezochten o.a. de winkel van Dorry in Overloon, Quilt it & Dotty. Dorry had een Facebook Live Event georganiseerd, waarin Lori Lee vertelde over hun 2 laatst gepubliceerde boeken. Aan het einde van het event werd er een vraag gesteld, en de eerste die het juiste antwoord gaf, mocht 1 van de 2 boeken uitzoeken. Ik dacht: laat ik het eens proberen, en wat denk je? Ik was de eerste met het juiste antwoord 🙂 Ik koos voor dit mooie boek Pioneer Quilts, en een paar dagen later lag deze bij mij in de bus. Heel erg bedankt voor deze leuke actie en voor het mooie boek Dorry!
 
Tussen al deze activiteiten door vind ik heel soms nog even een gaatje om zelf ook nog iets met lapjes te doen. Hier zie je de volgende 4 blokken voor de Steampunk quilt van Jen Kingwell. Ik heb nu in totaal 31 blokken klaar, het moeten er uiteindelijk 48 worden. Royaal over de helft dus, even doorzetten… Ik maak ze allemaal met de hand, dus heel snel gaat het niet, maar dat hoeft gelukkig ook niet. Het gaat om het hele proces wat het zo leuk maakt, toch!?
 
En mijn andere grote project van dit jaar (de Down The Rabbit Hole quilt van Sarah Fielke) schiet ook lekker op. Hier zie je alvast een vooruitblik op de volgende rand. Binnenkort hoop ik het resultaat te kunnen laten zien hier.

Sits, Aljona, Steampunk en Twee Rondreizende Quilters

28 Jun
Op dit moment hebben wij onze zomervakantie, dus er is volop tijd om dingen te doen, om te quilten en om te niksen 😉 Vorige week dinsdag ben ik met de trein naar Leeuwarden gegaan om in het Fries Museum de tentoonstelling “Sits” te gaan bekijken. De tentoonstelling is de rit naar het noorden dubbel en dwars waard, wat een mooie stoffen zijn er te zien. Prachtige oude sitsen kleding, mutsen, wandkleden, quilts, maar ook nieuwe toepassingen van sitsen.
Erg de moeite waard, en ik heb dan ook de catalogus gekocht om alles nog eens na te lezen en als aandenken.
Op donderdag ben ik weer in de trein gestapt, ook weer richting het noorden, maar dan net weer een andere kant op, naar Schagen, in West-Friesland. Daar zit de winkel Aljona, Patchwork en Quilten Daar was ik nog niet eerder geweest, en ik vind het altijd leuk om in (nieuwe) quiltwinkels rond te kijken. Ook van die rit heb ik geen spijt: een mooie winkel, een hartelijke ontvangst en natuurlijk volop mooie stoffen. Naast de winkel ligt een prachtige ruime en lichte werkruimte, waar volop ruimte is voor workshops en waar ook de longarm machine opgesteld staat. In die ruimte was een expositie te zien met prachtig werk uit de Oekraïne. Ik heb met verbazing staan kijken naar deze enorme regenboog hexagon, welke volledig gevouwen is, en ik begreep dat deze uit 1 (!) stuk is gevouwen. Erg bijzonder!
Zoals ik al schreef, heb ik nu ook meer tijd om lekker te patchen, dus ik ben druk bezig met nieuwe blokken maken voor de Steampunk van Jen Kingwell. Ik heb intussen 19 blokken klaar (van de 48), dus ik ben over het 1/3 punt heen. Het is nu al lastig om alle blokken op de foto te krijgen, dat wordt wat als ik straks nog verder ben.
Maar ik ben erg tevreden over hoe het er nu uitziet. De blokken zijn nog niet aan elkaar genaaid, dat doe ik pas wanneer ik ze allemaal klaar heb. Dan ga ik ze weer allemaal uitleggen en bepalen welk blok waar moet komen. Het is echt een heerlijke en gekke quilt om aan te werken. Ik stop er van alles en nog wat in, van oude overhemden tot Tula Pink tot aan sitsen toe. Zo lekker om niet beperkt te worden door de gedachte: “kan dat wel samen?” Ja, als het kleurt bij elkaar, kan het prima samen! De turquoise sashing brengt het geheel mooi bij elkaar. Door de blokken regelmatig uit te leggen en te fotograferen, kan ik ook goed zien welke kleuren ik nog nodig heb. Zo zie ik op deze foto dat er best wat meer rood en blauw in mag komen, dus daar ga ik voor zorgen. Ik heb nog een paar dagen om een volgend blok te maken, want dan komt het volgende deel van de Down The Rabbit Hole quilt van Sarah Fielke weer uit. Druk, druk, druk 🙂
Gisteren kwam ik op Facebook nog een interessante en grappige website tegen over een quiltproject. De website heet “Two Itinerant Quilters” (=Twee Rondreizende Quilters) De dames maken een quilt, door een ruit te knippen uit kleding van voorbijgangers. Deze ruit verwerken zij in hun quilt, en de kleding van de deelnemers wordt ter plekke voorzien van een afstekende stof ter reparatie. Je kunt het project volgen via hun website: https://www.twoitinerantquilters.com/ en via hun Instagram account: https://www.instagram.com/twoitinerantquilters/

Tassenwedstrijd, SteamPunk blokken en tentoonstelling Amersfoort

3 Mei
Goed, laat ik eerst maar beginnen met het nieuws wat mijn dag kleurt vandaag. In mijn vorige posting liet ik voor het eerst mijn tas zien, die ik gemaakt heb van de Tula Pink stoffen, volgens een patroon van SewSweetness . Ik had het eindresultaat ingestuurd voor de wedstrijd die Sara georganiseerd had. Naarmate de uiterste inzenddatum dichterbij kwam, verschenen er natuurlijk steeds meer mooie tassen (meer dan 200) op de website, dus ik ging er vanuit dat dit niets zou worden. MAAR…afgelopen maandagavond kreeg ik een mail van Sara Lawson, met de mededeling dat ik een prijs gewonnen had! Ik kon het niet geloven, en wilde het eerst “officieel” zien, en vandaag is het dan zover: mijn naam staat als 1 van de winnaars op de website!!! (klik hier om alle winnaars te zien)
Mijn tas is gekozen als beste in de categorie “New Bag Maker” en als prijs heb ik een waardebon van 100 dollar gewonnen, te besteden op de website van ByAnnie . Dat geloof je toch niet!? Helemaal super, ik was zo verrast, en ben zo blij met dit nieuws. Helemaal leuk!
Ik kan natuurlijk niet de hele dag in feeststemming blijven, dus er moet tussendoor wel gewoon creatief doorgewerkt worden. Mijn hoofdproject op dit moment is de BOM Down the Rabbit Hole van Sarah Fielke. Iedere maand komt er een nieuw deel uit, en mijn streven is om hiermee gelijk te starten wanneer er weer een nieuw deel verschijnt. Als ik dan klaar ben voor die maand, mag ik van mijzelf de rest van de maand apekooien /buiten spelen, oftewel: tijd besteden aan iets waar ik op dat moment zin in heb. De afgelopen maand had ik ineens zin om even een blok te proberen van de quilt “SteamPunk” van Jen Kingwell. Het patroon + losse mallen hiervoor is momenteel op diverse plaatsen verkrijgbaar (Google hiervoor maar even), maar het heeft ooit ook in een QuiltMania gestaan (nummer 100) De reden waarom ik een blok wilde maken, is dat de show and tell van Jen een paar weken geleden mij aan het denken heeft gezet. Ik heb in mijn stoffen voorraad heel veel losse fat quarter stoffen zitten, wat allemaal “eenlingen” zijn. Ik heb die ooit gekocht, omdat ik vaak de print zo leuk vond. Alleen omdat dit eenlingen zijn, gebruik ik ze eigenlijk zelden in een project, omdat ze (in mijn ogen) dan weer niet passen bij wat ik wil maken. Jen Kingwell gebruikt in haar quilts van alles en nog wat door elkaar heen: gekke prints, Kaffe Fassett, Liberty stoffen, reproductiestoffen etc. Ik wilde dit wel eens proberen en heb een aantal eenlingen tevoorschijn gehaald. Het zijn veel ronde vormen, dus dat betekent veel spelden en kleine steekjes maken, maar dat vind ik erg leuk om te doen. (speciaal even een foto voor Floor 😉
En in plaats van 1 blok, waren er zomaar 5 blokken gemaakt 🙂 Erg leuk om de combinaties bij elkaar te zoeken en je minder te laten beperken door wat “hoort”.
Voor nu is dit even voldoende, want op 30 april kwam het 4e deel van de BOM uit, dus dat betekent weer aan de slag hiermee. Dit keer maken we een rand om het middenstuk, bestaande uit huisjes. Ik ben er al mee gestart, en mijn huizen worden gemaakt met diverse kleuren Grunge stoffen van MODA. Het is veel werk, en we werken met erg smalle strookjes, maar ik denk wel dat het mooi gaat worden. Binnenkort meer!
En tot slot, nog een paar foto’s van de prachtige quilttentoonstelling “Australian-Dutch Connection” met de quilts van Petra Prins, An Moonen en Di Ford. Deze tentoonstelling werd vorige week gehouden in Amersfoort, en het was erg mooi om de prachtige quilts uit de QuiltMania boeken (+ een aantal Irish Circle quilts) in het echt te mogen zien. Het was op een mooie locatie, en ik heb die dag (samen met 2 collega’s) heel veel leuke quilters gezien en gesproken.

Bezoek aan de OEQC2016 in het MECC Maastricht

23 Okt
Afgelopen vrijdag stond ik ’s ochtends om 7:15 uur al bij de bushalte, want ik ging op weg naar de OEQC2016 in het MECC in Maastricht. Sinds vorig jaar zijn deze kampioenschappen niet meer in Veldhoven, maar in Maastricht. Deze verhuizing heeft veel voor- en tegenstanders opgeleverd, en de meest gehoorde opmerking is: het is mij te ver weg. Vorig jaar dacht ik er ook zo over, maar dit jaar wilde ik het zelf eens ervaren (immers: als je het niet probeert, weet je het zelf niet, toch?) Toegegeven: Maastricht ligt voor mij niet naast de deur. Zonder “tegenslag” zou ik er met de trein 2 uur over reizen (en dan reken ik de looptijd en busreis niet mee), alleen door wat vertraging miste ik net mijn aansluiting in Sittard en werd het wat langer. Maar goed: de inwoners van het zuiden des lands moeten ook altijd zover reizen naar tentoonstellingen elders in het land, dus ik zeur er niet over 😉
Een ander veel gehoorde opmerking vorig jaar was: het is zo onoverzichtelijk, rommelig van opzet en moeilijk bereikbaar als je slecht ter been bent. Bij dat laatste kan ik mij wel iets voorstellen. De beurs is verdeeld over meerdere verdiepingen en heeft veel trappen. Ik heb niet gekeken hoe het met de liften gesteld is, maar als je moeilijk trap loopt, is het wellicht wat lastig.
Toen ik er pas was, was ik wel wat gedesoriënteerd door de indeling. Ik heb namelijk een richtingsgevoel van niks: draai mij 3x rond en ik weet niet waar ik ben. Het duurde dan ook even voordat ik doorhad hoe de zalen in elkaar staken (hoewel ik aan het eind ook nog wat moeite had om de uitgang te vinden) Gaandeweg de dag begon ik echter toch ook wel de charme van deze nieuwe locatie in te zien. Door deze nieuwe opzet krijg je een beetje het gevoel alsof je in het buitenland op zo’n markt loopt door kleine straatjes: je gaat een hoekje om en ontdekt weer iets nieuws. En dat gevoel kreeg ik op de beurs ook: zodra je weer een stukje verder liep, kwam je weer een nieuwe expositie tegen, of een winkel die je nog niet eerder zag. Ik geef toe: minder makkelijk te volgen dan de recht toe, recht aan opstelling in Veldhoven, maar ik vond het wel wat hebben. Ik weet: ook hierover zullen de meningen voorlopig nog zeker wel verdeeld blijven 🙂
Ik kwam natuurlijk niet om de nieuwe locatie te keuren, ik kwam voor de tentoonstelling en de beurs. En daarin werd ik zeker niet teleurgesteld. In de grote hal vond ik niet alle quilts even aansprekend, maar dat is voor ieder natuurlijk persoonlijk. De een houdt van art quilts, de ander weer van traditioneler, en het is voor een organisatie altijd balanceren om daarin een verdeling te maken die iedereen aanspreekt. Ik probeer toch altijd het mooie in iedere quilt te zien, dus ook in de quilts die mij niet gelijk aanspreken zie ik vaak toch iets moois. Maar er was ook genoeg wat ik *wel* heel mooi vond. Er waren veel gastexposities die mij zeker aanspraken, van zowel Nederlandse als buitenlandse quilters.
Er was 1 ruimte waar ik zo mijn bed neer zou kunnen zetten, en dat was de expositieruimte van de Duitse quiltster Sabina Schröder . Sabina maakt quilts met de stoffen waar ik zo dol op ben, namelijk de Japanse (geweven) stoffen. Ademloos heb ik haar werk staan bekijken. Haar werk zal vast niet iedereen aanspreken: ik stond bijvoorbeeld naar haar werk te kijken, toen er 3 vrouwen de ruimte in kwamen lopen. Ze keken even snel rond en 1 van hen zei: “oh nee, dit is veel te somber” en ze liepen weer weg. Ook hiervoor geldt: ieder heeft zijn/haar eigen smaak, en dat is maar goed ook. Ik heb een hele tijd met Sabina staan praten over haar werk. Een erg leuke, enthousiaste en creatieve vrouw. Ik had niet genoeg cash geld bij mij om haar boek (“Alles Log Cabin?”) gelijk mee te nemen, maar gelukkig was er in het MECC een pinautomaat, dus daar ben ik even gaan pinnen. Zij heeft mijn boek met een leuke persoonlijke boodschap gesigneerd. De foto’s die je bij deze posting ziet, zijn allemaal van haar expositie.
En: tussen al die prachtig mooie quilts in het MECC mocht natuurlijk ook mijn eigen heel erg kleine bijdrage hangen. Na binnenkomst ben ik gelijk doorgelopen naar de stand van Quiltmania, want daar kon ik mijn kleine quiltje met de poes aan de ballon afgeven. Het quiltje kreeg een mooi plekje in de stand en de dames in de stand hebben beloofd goed voor het quiltje te zorgen.
Naast het boek van Sabina, heb ik ook nog een paar andere aankopen gedaan. De Japanse stoffen kocht ik bij Quiltwinkel Marij en Marijke van Hesse .
Verder stond er een winkel Quiltandpatchwork die o.a. heel veel quiltstencils verkocht, iets wat je niet heel vaak ziet op beurzen. Daar kocht ik nog 3 mooie stencils. De Quiltmania agenda kreeg ik cadeau als dank voor het lenen van mijn quiltje.
Goed, het is een heel verhaal geworden. Samenvattend kan ik zeggen: Maastricht is voor mij en veel andere NL’ers niet naast de de deur, en de locatie is anders dan in Veldhoven. Dat wil echter niet zeggen dat ik teleurgesteld ben, voor mij was het de reis zeker waard. Het geheel “voelt” internationaler door de diversiteit in collecties, het aanbod van buitenlandse winkeliers en de vele Frans en Duits sprekende bezoekers om mij heen. Ik kijk terug op een mooie dag, en wellicht ga ik volgend jaar gewoon weer.

Weer veel te vertellen…

16 Mei
Als je al een tijdje niets gepost hebt hier, dan heb je van alles te vertellen wanneer je wel weer wat post. Goed, hier komt ‘ie, ga er maar even voor zitten…
Allereerst een update over mijn naailes. Ik heb intussen weer een shirt klaar, dit keer een zomers shirt met korte mouwen.
Misschien herken je de stof wel: het is een stof van het Kaffe Fassett Collective. De stof heet Picotte Poppies en is ontworpen door Philip Jacobs. Als contrast kleur heb ik gekozen voor Aboriginal Dots van Kaffe Fassett. Een lekker vrolijk shirt! Intussen ben ik ook alweer volop bezig met het volgende shirt, deze zit bijna in elkaar. Binnenkort dus weer een update hiervan.
 
Dat creativiteit in de familie zit, blijkt wel uit deze 2 mooie bakjes die mijn broer voor mij maakte.
Mijn schoonzus quilt ook, en voor haar en mij maakte hij deze mooie houten bakjes. Ik schilderde deze roze met Annie Sloan verf, en gebruik de bakjes om de stofjes in op te bergen waarmee ik op dat moment werk. Zo heb ik niet overal stapeltjes losse stof slingeren door de woonkamer. Erg mooi geworden, en super handig.
 
Ook met de Patterns of Victoria Albert Museum Quilt ben ik weer een heel eind verder gekomen. O.a. deze 2 bomen met vogels er in en de blokjes die er aan vast zitten zijn er recent bij gemaakt.
Ik heb ze even los naast het deel wat al klaar was gelegd, zodat ik alvast kan zien hoe het straks gaat worden.
Ik weet niet zeker of het op de foto goed te zien is, maar naast katoen heb ik er ook wat lichtpaarse en goudkleurige zijde in verwerkt. Geeft een erg mooi effect tussen de andere stoffen.
 
En omdat een quilter nooit genoeg stoffen en boeken heeft, viel er de laatste tijd ook nog wel eens wat moois in de brievenbus. Bij de Quilthoeve vond ik deze stoffen van Lecien waar ik al een tijd naar uitkeek. Ik ben dol op dit soort stofjes met teksten er op.
En van Yoko Saito is bij QuiltMania recent een nieuw boek verschenen. Zoals we van QuiltMania gewend zijn, is ook dit weer een heel mooi verzorgd boek. Heel inspirerend.
 
Gistermiddag ben ik naar Leiden geweest om daar voor het eerst de jaarlijkse Japanmarkt te bezoeken. Deze wordt ieder jaar georganiseerd door het Japanmuseum Sieboldhuis. Langs de gracht op Rapenburg staan tientallen kramen met allerlei Japanse artikelen en kunst. In het Sieboldhuis was ook een prachtige tentoonstelling te zien met werk van Mieke de Waal. De tentoonstelling heet “Binnenstebuiten. Kimonos van Mieke de Waal” Het zijn geen draagbare kimono’s, maar zogeheten soft sculptures geïnspireerd op de kimono. Mooi om te zien, en je hebt nog t/m 29 mei de tijd om deze tentoonstelling te bezoeken.
Soft sculpture van Mieke de Waal

Soft sculpture van Mieke de Waal

En, hoe kan het ook anders, op de markt vond ik nog 2 mooie Japanse stofjes die mee naar huis gingen 🙂
 
Tot slot nog 2 kijktips voor de komende tijd. Vanavond (maandagavond) start op BBC2 het 4e seizoen van The Great British Sewing Bee. Ik kijk hier altijd graag naar, een programma waarin amateurs iedere week een nieuwe naaiopdracht krijgen. Vanaf 22:00 uur op BBC2, iedere maandagavond de komende weken.
En a.s. donderdag 19 mei gaan Gerard Joling en Gordon weer op zoek naar een hobby op RTL4, en dit keer komen ze op bezoek bij een quiltwinkel (De Quilthoeve) Vanaf 20:30 uur op RTL4.
 

Middenstuk gereed, nieuwe leesvoer en Miniatuurquilts

10 Mrt
Oooh, wat is dit toch een lekkere quilt om aan te werken… En dan heb ik het natuurlijk over de “Patterns of Victoria Albert Museum Quilt”. De quilt die het voor elkaar heeft gekregen dat ik al mijn andere werk (weer 😉 ) uit handen heb laten vallen en al mijn tijd en energie hierin gaat zitten. Het is een quilt met afwisselend applicatie en patchwork, en ook met lekkere uitdagingen er in.
Afgelopen week heb ik het middenstuk klaar gekregen. Een achthoekig geappliqueerd middenstuk, met 4 hoeken er aan om het geheel weer vierkant te krijgen. Die hoeken zijn opgebouwd uit wederom hele kleine vierkantjes en driehoeken. Aan het klosje Aurifil garen wat ik erbij gezet heb kun je een beetje zien hoe klein de stukjes zijn.
Nu kan ik weer verder met de blokken die er omheen komen. Ik heb de eerste 2 (van 4) blokken al klaar: een dametje en een poes (want wat is een quilt zonder poes? 🙂 )
Heel af en toe heb ik natuurlijk ook wel eens rust (en ik moet tussendoor ook nog gewoon werken) Die rusttijd kan ik weer mooi vullen met lezen, want de laatste tijd werd er weer veel inspirerend leesvoer via de post bezorgd. Allereerst de nieuwe Quiltnieuws, altijd leuk om het magazine van het Quiltersgilde te lezen.
Verder zullen velen van jullie al wel gehoord hebben van de nieuwe Nederlandse glossy voor quilters, namelijk Het Klossie. Een erg charmant en mooi opgezet magazine, vooral als je bedenkt dat dit een particulier initiatief is, wat min of meer in een opwelling is ontstaan. Een leuk blad, ik ben benieuwd hoe dit zich gaat ontwikkelen in de toekomst.
En verder kocht ik recent tweedehands nog dit prachtige Japanse boek: “180 Quilters Now in Japan”. Een wat ouder boek, maar zeker nog erg actueel. In het boek staan geen patronen, maar worden 180 prachtige quilts getoond van Japanse quilters. En je weet: daar hou ik enorm van, dus dit boek is smullen voor mij.
Iedereen die net als ik lid is van het Quiltersgilde weet het vast wel: vandaag is in Hilversum de Tentoonstelling Miniatuurquilts van start gegaan. Tot en met a.s. zaterdag 12 maart kun je in de Regenboogkerk in Hilversum kijken naar bijna 160 miniatuurquilts. Ik ben vanochtend naar de opening geweest en het is een erg leuke tentoonstelling. Veel mooie en verrassende quiltjes zijn er te zien. Verder zijn er 2 winkels aanwezig, kun je deelnemen aan workshops en is er een quiltcafe en een demonstratie. Wanneer je in de gelegenheid bent: ga zeker eens kijken, en laat je inspireren door de uiteenlopende werken.
Verder wil ik nog een geheimpje verklappen, als je beloofd het nog niet verder te vertellen… Een tijdje geleden zag ik op de website van QuiltKompas een hele gave stof met daarop een getekende plattegrond van de stad Londen. Ik was (als groot liefhebber van Londen) gelijk weg van deze stof. Op de beurs in Zwolle zag ik de stof voor het eerst in het echt, en deze was nog mooier dan op het plaatje. Ik heb met Ineke van Quiltkompas hierover gesproken en gevraagd of zij nog meer van deze stof op de rol had. Dat bleek gelukkig zo te zijn, en zo kwam het dat ik vorige week de gelukkige eigenaar mocht worden van voldoende van deze stof om…een nieuw eigen gemaakt overhemd mee te maken!
Nog niet verder vertellen hoor, want het duurt nog wel even voordat ik hiermee aan de slag ga. Op dit moment ben ik bezig met een zomers overhemd met korte mouwen, die ik binnenkort klaar hoop te hebben, en dan ook voor het eerst te kunnen laten zien hier. En daarna ga ik dus een Londen overhemd maken 🙂