Turquoise Venda Boys, Japanse stoffen en boek Threads of Life

13 mrt
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de leuke en lieve reacties op mijn posting over de competitie van Sarah Fielke, en voor het uitbrengen van de stemmen. Komend weekend wordt de uitslag bekend gemaakt, dus dan weet ik meer.
Afgelopen weekend heb ik de naaimachine weer eens op tafel gezet om mijn Afrikaanse quiltje af te werken. De afwerkbies en tunnel zitten er nu aan, alleen nog een label maken en dan is ‘ie klaar.
Eén van de “voorwaarden” om dit quiltje in te sturen naar de tentoonstellingen in Karlsruhe en zuid Frankrijk was dat er minstens 1 borduursteek aan toegevoegd moest worden. Ik heb ervoor gekozen om in de buitenste zwarte rand de titel van het quiltje (Turquoise Venda Boys) te borduren, en rechts onderin mijn naam en het jaartal. (nb. hoe dom is dat? Ik zie nu pas dat ik Turquoise verkeerd geschreven heb, even herstellen dus 🙂 )
De 4 gezichten zijn door de maaksters ook voorzien van hun namen, dus dat sluit daar mooi op aan.
Verder ben ik helemaal in de ban van mijn huidige project, het werken met de prachtige geweven Japanse stoffen. Ik probeer er, ondanks dat het Japans geweven stof is, toch een vrolijk en kleurig geheel van te maken, ook om te laten zien dat deze stoffen niet alleen maar in bruin, beige en creme te krijgen zijn.
Ik vind het effect van deze blokjes nog steeds super, vooral naarmate er meer aan elkaar gezet worden. En het is zo simpel om dit blokje te maken, ik werk hiervoor met slechts 2 stempels: een vierkantje van 1×1 inch en een ruitvorm ook van 1 inch.
Voor de meeste stoffen gebruik ik de zwarte stempelinkt, alleen voor hele donkere stoffen pak ik de witte. Stempelen vind ik altijd erg prettig werken en scheelt veel tijd. De eerste 5 blokjes voor de volgende rij liggen al weer klaar…
Ik krijg nog wel eens de vraag van mensen: doe jij nog wel eens iets anders op een dag, naast quilten? Vaak is deze vraag met een knipoog bedoelt, vanwege mijn blijkbaar hoge (?) tempo en productiviteit. Ik zit natuurlijk zeker niet de hele dag te quilten, was dat maar waar 🙂 Nee hoor, ik werk gewoon fulltime, heb daarnaast ook gewoon het huishouden, privéleven, andere activiteiten. En ik mag graag lezen, vooral voor het slapen gaan. Zo las ik laatst (digitaal) dit Engelstalige boek van Clare Hunter: Threads of Life, A History of the World Through the Eye of a Needle
Een erg interessant en leerzaam boek. In het boek worden allerlei gebeurtenissen uit de geschiedenis besproken, waarbij textiel en handwerken een belangrijke rol hebben gespeeld. Zo wordt er aandacht besteed aan het Tapijt van Bayeux ter nagedachtenis van de slag bij Hastings, het borduurwerk van Mary Queen of Scots, de Bevrijdingsrokken uit Nederland, de ontstaansgeschiedenis van de Singer naaimachines, borduurwerken van gedetineerden en gevangenen in concentratiekampen enz. Ik heb het boek met plezier gelezen. Enige minpuntje is dat er geen foto’s in het boek staan, maar aangezien ik het boek digitaal gelezen heb op de iPad, kon ik veel dingen gelijk opzoeken via Google als ik ze wilde zien.
Advertenties

Sarah Fielke Quilt Gallery and Competition

3 mrt
Sarah Fielke organiseert dit jaar wederom een online Quilt Gallery and Competition op haar site. Iedere deelnemer aan 1 van haar BOM programma’s van de afgelopen jaren mag een foto van (de top van) zijn/haar quilt insturen om te laten zien, en om deel te nemen aan de competitie. Iedereen die de site bezoekt, mag 3 favoriete quilts doorgeven, waarna degene met de meeste stemmen een prijs krijgt.
Ik ga niet zeggen dat iedereen op mij moet stemmen, ik zeg alleen dat mijn quilt nummer 31 heeft (het nummer van de quilt zie je als je de foto aanklikt) Je mag 3 quilts selecteren, dus keuze genoeg.
Wees er wel snel bij, want stemmen kan tot zaterdag 8 maart 2019 (Australische tijd), dus alleen deze week.
Veel plezier en succes met kiezen.

NRC, boro, Japanse inspiratie, Tambani en William Morris

24 feb
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de leuke reacties die ik tot nu toe ontvangen heb naar aanleiding van de rubriek over onze quiltbee in het NRC Handelsblad. Afgelopen zaterdag stond de rubriek ook in de papieren versie van de krant, dus die heb ik natuurlijk ’s ochtends gelijk gekocht voor in het archief 🙂
Het was erg leuk om hieraan mee te werken, vond ik, en ik vind het mooi aan deze rubriek dat het uitsluitend gericht is op het beschrijven van de activiteit. Er zit geen enkel waarde oordeel aan vast, het beschrijft alleen hoe de activiteit van die week verloopt. En dat is bij onze bee avond goed gelukt. En het is natuurlijk altijd goed om onze mooie hobby onder de aandacht te brengen, toch!?
Op handwerkgebied fladder ik momenteel enorm heen en weer tussen het ene en het andere project. Geen idee waar dit door komt, zal vast het naderende voorjaar zijn (of ik vind gewoon teveel dingen leuk om te doen 😉 )
 
Om te beginnen, volgde ik een paar weken geleden een workshop “boro sjaal” van Hilda Wessels bij Patchworkwinkel Carol Cox in Utrecht. Ik vind boro werk er altijd erg mooi uitzien, en is weer heel anders dan het hele keurige van sashiko. De insteek van de workshop was het maken van een sjaal, alleen ga ik dat aanpassen naar een tas met hengsels. Het mooie aan deze workshop vond ik dat we enorm gestimuleerd werden om vooral lekker vrij te werken. De losse lapjes die je op de ondergrondstof vastzet, hoeven niet recht gesneden te worden. Nee: hoe schever en hoe meer rafels, hoe beter. Verder vond ik het erg leuk om met heel veel verschillende garens en kleuren te werken.
Ik zei nog tegen Hilda, dat het net voelt alsof je aan het kleuren bent en daarbij alle potloden uit de doos gebruikt. Leuk werk om te doen. De tas is nog lang niet klaar, maar ik werk er rustig aan door.
Wil je dit ook een keer proberen? De workshop van Hilda wordt nog een keer gegeven op zaterdag 30 maart, bij Patchworkwinkel Carol Cox in Utrecht. Meer informatie vind je hier: http://carolcox.nl/cursussen-workshops/cursussen/
 
In januari was in Tokyo weer de prachtige jaarlijkse tentoonstelling in de Tokyo Dome. Op internet verschijnen rond die tijd gelukkig altijd heel veel foto’s van alle mooie quilts die daar te zien zijn. Tijdens het bekijken van al die foto’s, werd ik getroffen door 1 simpel blokje, die ik nog niet eerder gezien had. Ik heb de foto gelukkig bewaard: het is dit blok wat bestaat uit 2 four-patches en 2 ruitvormen, ook opgebouwd uit 4 stukjes.
Ik heb ook alleen maar deze detailfoto gezien, dus ik heb geen idee of dit een quilt is die helemaal uit deze blokjes is opgebouwd, of misschien is het een detail van een totaal ander werk, ik weet het niet…
Sinds ik die foto heb, laat dit blokje mij niet los, dus ik ben hier natuurlijk mee aan de slag gegaan. Het blijkt dat ik dit blokje kan maken met behulp van 2 quiltstempels die ik heb, dus ik kan makkelijk de ruitvorm en het vierkantje op de achterkant van mijn stoffen stempelen (het vierkantje is 1×1 inch) Ik ben van plan om hier iets mee te maken vanuit mijn voorraad Japanse geweven stoffen, de eerste 3 blokjes zijn klaar.
 
Vorige week was in Zwolle de jaarlijkse Handwerkbeurs, waar ik ieder jaar trouw naartoe ga als bezoeker (en ook 1 dag om te werken) Ik kom altijd vol inspiratie thuis na deze beurs, en ook dit keer zit mijn hoofd weer vol met dingen die ik zou willen doen. Zo ben ik weer helemaal weg van borduren, en ben ik weer een borduurwerk gestart. Ik had laatst een oproepje geplaatst voor een patroon van een taartensampler uit een oude Ariadne, welke ik gezien had bij Carin. Ik kreeg een leuke reactie van Conny, en in Zwolle kreeg ik het patroon overhandigd van haar. Dank je wel Conny 🙂 Ik ben er gelijk mee gestart, en er zijn intussen 2 lekkere taarten klaar.
 
Als je dan zoveel dingen leuk vindt om te doen, en je steeds weer ergens anders mee bezig gaat, blijven er natuurlijk ook veel dingen die niet klaar zijn (tja: the story of my life…) Ik heb op dit moment echter een stok achter de deur om vaart te maken met 1 klein quiltje. Wellicht herinner je je nog wel deze 4 geborduurde Afrikaanse gezichten. Ik kocht deze ooit op een beurs, de gezichten zijn geborduurd door vrouwen uit Zuid-Afrika. Ik heb deze met rijen vliegende ganzen aan elkaar gezet, alleen toen bleef de top liggen.
Nu kreeg ik laatst echter een uitnodiging om mijn quiltje in te sturen, zodat deze komende zomer mag hangen in Karlsruhe (Duitsland) en in Luberon en Labastide (Frankrijk) Dus ik ben deze nu aan het afwerken, zodat ik deze op tijd in kan sturen. Ik heb het quilten op de machine gedaan en heel eenvoudige gehouden, omdat het verder niet veel nodig heeft, vind ik. Aan de achterkant heb ik de stoffen gebruikt die ik van de voorkant over had. Nu alleen nog een tunnel er aan maken en afbiezen, dan is ‘ie klaar.
 
En nu ik het toch over mijn naaimachine heb. Naast mijn Singer Featherweight, heb ik ook al jaren een “gewone” Singer naaimachine. Toen ik deze kocht, zat er zo’n doorzichtige plastic afdekhoes bij. Na zoveel jaar begon deze echter flink te slijten, en kwamen de eerste scheuren er in. Ik besloot dus laatst eens te kijken voor een alternatief. Ik wilde eigenlijk liever iets van een tas of een koffer hebben, zodat ik de machine ook eens goed beschermd mee kan nemen. Een eerste zoektocht op internet naar “naaimachinetas” leverde echter niet gelijk iets op waar ik blij van werd. Daarop besloot ik eens te zoeken op “sewing machine bag” om ook de internationale markt te bekijken. En daar kwam ik DE PERFECTE TAS tegen! Bij John Lewis & Partners in Engeland zag ik deze gave tas met de bekende William Morris print “Strawberry Thief”
Op zondag had ik de tas besteld en op woensdag had ik ‘m al in huis.
Mijn naaimachine past er precies in, en ook het voetpedaal en het snoer passen er bij in. Ik ben er helemaal blij mee, en hiermee kan ik voor de dag komen, toch!?

Artikel over quilt bee in NRC Handelsblad

21 feb
Half november 2018 werd ik benaderd door een journaliste van het NRC Handelsblad met de vraag of ik mee wilde werken aan een rubriek. Samen met een fotograaf maakt zij een artikel over hoe mensen in groepsverband hun vrije tijd besteden om de sleur te doorbreken, de rubriek heet dan ook “Vrij”. Zij had ooit over quilten gehoord, en was via-via bij mij terecht gekomen.
Ik heb haar voorstel voorgelegd aan de leden van onze maandelijkse quilt bee in Houten, en eind januari waren zij op een woensdagavond te gast bij ons.
Het artikel is sinds vandaag online te vinden op de website van het NRC, en a.s. zaterdag 23 februari ligt de papieren versie in de winkel.
Veel leesplezier gewenst, ik ben zelf erg tevreden over het uiteindelijke artikel. Het geeft mooi weer hoe onze bee avonden verlopen.

(foto: Peter de Krom)

See-It-All etui, Susan Smith en Janet Clare en Brigitte Heitland

3 feb
Afgelopen week heb ik deze See-It-All etui af gemaakt uit het boek Stitched Sewing Organizers van Aneela Hoey 
In het boek staan allerlei leuke kleine naaiprojecten voor etuis, zakjes, opbergtasjes, speldenkussens etc. Voor deze etui heb ik een deel van mijn voorraad Liberty of London stoffen gebruikt.
Op de beurs in Rijswijk kocht ik ooit een pakketje met 50 verschillende printjes. Met behulp van een plastic malletje die ik ooit cadeau kreeg van een Cairo Pentagon (een vijfhoek) maakte ik deze fleurige Liberty binnenkant. Omdat er doorzichtig vinyl aan de voorkant zit, kun je nog gewoon de stof aan de binnenkant zien, en je ziet gelijk wat er in de etui zit. Een leuk en snel project om “even tussendoor” te maken, en met een handig eindresultaat.
Naast inspiratie uit dit boek van Aneela, kan ik ook weer veel inspiratie opdoen uit het andere nieuwe boek dat ik deze week ontving, namelijk het eerste boek wat uitgegeven is door QuiltMania van de Australische ontwerpster Susan Smith. Het boek heet “Quilts – Somewhat in the middle”, waarbij de titel een knipoog is naar de voormalige winkel van Susan, die halverwege Sydney en Melbourne zat, dus “somewhat in the middle”.
Susan Smith is intussen een bekende naam binnen de quiltwereld, want velen zullen o.a. de quilts Stonefields en The Prince wel (her)kennen. (deze staan trouwens *niet* in dit boek 😉 )
In het boek staan 16 projecten, variërend in grootte. Wat ik vooral erg aansprekend vind in haar werk zijn haar stofcombinaties. Zij werkt niet met 1 soort stof of collectie, maar combineert van alles bij elkaar. Een vrije manier van werken die mij aanspreekt, heel speels, of zoals het in het Engels zo mooi heet: whimsical. Ik heb het boek al 1x van voor naar achter doorgelezen, maar moet de quilts nog verder in detail bekijken. En dan eens kijken hoe lang het duurt voordat ik zwicht voor 1 van deze projecten 🙂 Ik vind in ieder geval de quilt op de achterkant van het boek al prachtig: de Little Sparrow.
Zoals we van QuiltMania gewend zijn, is dit ook weer een prachtig uitgevoerd boek, met mooie fotografie en een duidelijke uitleg (in het Frans en Engels)
En weet je wat nu zo leuk is? Susan komt dit jaar weer voor een paar dagen naar Nederland voor o.a. een tentoonstelling in Amersfoort en diverse workshops. Op vrijdag 10 mei ga ik haar zien en ontmoeten in Den Bosch. Een mooi vooruitzicht!
En dan strooi ik nog even wat bekende namen rond, alsof ik mij alleen maar omring met beroemdheden 🙂 Vorige week zondag was ik in de gelegenheid om een bezoek te brengen aan de open dag 1 van de quiltgroothandels van Nederland, namelijk Rhinetex in Deventer. Ik krijg nog wel eens de vraag van quilters of zij hier ook eens rond mogen kijken, maar helaas is dit alleen toegankelijk voor winkeliers, dus niet voor particulieren. Op deze open dag kunnen winkeliers hun voorraden aanvullen vanuit de magazijnen, en worden er speciale activiteiten georganiseerd. Dit keer waren er 2 bekende MODA ontwerpsters te gast, namelijk Brigitte Heitland bekend van de stoffencollecties van Zen Chic, en de Engelse ontwerpster Janet Clare , die altijd herkenbaar is aan haar schort, wat haar werktenue is geworden.
Ik had Brigitte ooit al eens ontmoet tijdens een show and tell in Woerden en Janet sprak ik op de tentoonstelling in Birmingham vorig jaar. Zij interviewden elkaar op het podium, waarbij zij beiden uitleg gaven over hun manier van stoffen ontwerpen. Mooi om te horen hoeveel verschil hier toch nog in zit: Janet werkt hierbij met haar eigen tekeningen, die zij opstuurt naar MODA, waarna hun ontwerpteam hiermee aan de slag gaat en diverse samples naar haar retour zendt ter goedkeuring. Brigitte ontwerpt uitsluitend op haar computer en stuurt de bestanden op die manier richting MODA. Een totaal verschillende manier van werken dus.
Na het gesprek toonden beiden nog de door hen meegebrachte quilts, uiteraard ook ter promotie van hun stoffencollecties voor de winkeliers.
Leuk om hen weer te zien, en misschien zie ik Janet later in het jaar wel weer in Birmingham, want het is al wel zo goed als zeker dat ik dit jaar weer ga! 🙂

Popcorn Pouch en een oude liefde…

6 jan

Allereerst wil ik al mijn lezers (kan nog net) het beste toewensen voor het nieuwe jaar. Naast de gebruikelijke liefde, gezondheid en geluk, hoop ik natuurlijk ook dat het een creatief jaar wordt. En wie weet komen we elkaar dit jaar wel (weer) ergens tegen in Quiltland.
Alle feestdagen zijn achter de rug en het gewone leven is weer van start gegaan. Ik heb al een aantal dagen gewerkt, maar tijdens de feestdagen van december was ik heerlijk vrij. Volop tijd om iets te maken dus. En dat is zeker gelukt… 😉

Zo zag ik op de Instagram pagina van Marcha van De Quiltster dat zij een heel leuk patroon had gekocht voor een etui. Het patroon heet Popcorn Pouch en is gemaakt door Amista Baker .
Aangezien ik dol ben op allerlei dingen om mijn spullen in te bewaren, zoals tasjes, zakjes, blikjes, doosjes en etuis, besloot ik gelijk om het .pdf patroon aan te schaffen. (het patroon is verkrijgbaar via de site van Amista Baker zelf, dus niet via Marcha 😉 )
Met het patroon kun je 4 verschillende groottes etuis maken. Ik had nog vrolijke stof met eikeltjes erop liggen en dansende muisjes voor de binnenkant, en een rits was zo gekocht. Ik besloot om de medium versie te maken van 10×3,5×2,5 inch en binnen een mum van tijd was de etui klaar op de naaimachine.

Wat ik zo leuk vind aan deze etuis is dat ze opbollen zodra ze gevuld worden. En als ze leeg zijn, zijn ze lekker plat. Ik heb deze etui nu in gebruik om mijn 3 rolmessen in te bewaren.


Omdat ik de smaak te pakken had, heb ik daarna ook nog een small versie gemaakt van 8x3x2 inch. Hiervoor gebruikte ik een mooie Japanse stof, en deze etui heb ik op Oudjaarsdag cadeau gegeven aan vrienden die binnenkort weer naar Japan op vakantie gaan.

Om het nieuwe jaar goed te starten, begin ik gelijk maar met iets op te biechten. Herinner je je nog dat ik lang geleden erg enthousiast bezig was met de quilt “Patterns of Victoria Albert Museum Quilt” van Yoko Saito? Het tempo zat er lekker in en steeds kwam er weer een nieuw blokje bij. Ik kreeg van een aantal lezers de vraag waar ik het patroon gekocht had en ik heb hen allen doorverwezen naar de webshop van Yoko in Japan. Ik maakte destijds nog een foto van alle blokken die klaar waren en plotseling was de vaart er uit… Geen idee waarom, maar de blokken kwamen op een stapel terecht en langzaamaan verdwenen deze uit mijn zicht.


Erg “gênant” was het dan ook om het afgelopen jaar een prachtige versie van deze quilt op een tentoonstelling te zien hangen, van 1 van de quiltsters die mij destijds benaderd had om te informeren naar dit patroon, terwijl mijn versie verre van klaar is en volledig stil ligt…
Rond de Kerst kreeg ik echter ineens de geest, omdat ik de foto van mijn vorderingen weer terugzag. De smoes die ik destijds had om niet verder te gaan, was dat er een aantal ingewikkelde blokken aan zaten te komen, en ik meer zin had in wat makkelijker werk. En van uitstel kwam dus afstel…
Ik heb daarom het patroon weer opgezocht, heb malletjes gemaakt en omdat ik toch vrij was, waren er zo weer 4 blokken klaar!

Afgelopen week heb ik nog 4 andere gemaakt, en op dit moment ben ik bezig met de voorbereidingen voor 2 grotere blokken.

Heerlijk om hier weer mee bezig te zijn, ik heb de smaak weer helemaal te pakken. Op de tekening heb ik met roze ingekleurd wat ik tot nu toe gemaakt heb: een behoorlijk stuk dus al.


Ik doe niet aan goede voornemens, maar het zou toch wel erg mooi zijn als ik dit tempo vol kan houden en in ieder geval deze top dit jaar klaar kan krijgen. Duimen dus!

Lumbago top klaar, cadeauzakjes en sterren

22 dec
Nog een paar dagen en het jaar 2018 ligt weer achter ons. Voor mij zal dit de laatste posting (denk ik) van dit jaar worden, maar ik ga volgend jaar gewoon verder met alles wat ik doe en maak, en daarover blijf ik natuurlijk schrijven.
Dat mijn schrijfsels en maaksels ook gewaardeerd worden, besefte ik mij laatst maar weer eens, toen de teller van mijn Page Likes op Facebook ineens over de 1000 bleek te staan.
Dat betekent dat er op FB dus alleen al meer dan 1000 mensen zijn die mijn pagina ooit gezien of gelezen hebben, en dat blijkbaar zo de moeite waard vonden dat ze een “like” hebben gegeven en zo waarschijnlijk alle postings te zien krijgen. En dan daarnaast zijn er natuurlijk nog de lezers op mijn blog https://realmenstitch.wordpress.com/ voor de mensen die niet op FB zitten. Ik vind het moeilijk te bevatten dat er zoveel mensen zijn die mijn werk volgen, ik kan daar alleen maar heel dankbaar voor en blij mee zijn. Daarom: dank aan iedereen die mij volgt, liked, reageert etc. Ik ken jullie allemaal weliswaar niet persoonlijk, maar ben blij met jullie allemaal 🙂
Ik kan voor nu in ieder geval melden dat de top van mijn Lumbago quilt helemaal klaar is!
Ik maakte deze top door middel van het Inner City patroon met de prachtige Oakshott stoffen. De afmetingen zijn 77×88 centimeter geworden, dus een mooi maatje voor aan de muur. Met de hand gemaakt, en ik zal de quilt straks ook met de hand gaan quilten. Alleen moet dit nog even wachten, want ik heb nog een ander quiltproject liggen wat af moet (de rood-witte quilt)
Verder maakte ik de afgelopen periode een aantal cadeauzakjes, die ik aan de collega’s van Patchworkwinkel Carol Cox heb gegeven tijdens ons jaarlijkse Kerstetentje.
Aan de voorkant stempelde ik met de woodblock stempel van Kashmir Heritage de Domtoren, wat natuurlijk toepasselijk is bij een quiltwinkel uit Utrecht. De rode stof heb ik gesneden met een kartelmes, voor een leuk kartelrandje.
De rood-wit gestreepte stof had ik nog liggen en heb ik ooit bij de IKEA gekocht. Twee Kerstknoopjes op de voorkant genaaid, een rood koordje om het zakje dicht te trekken en het zakje gevuld met lekkere chocolaatjes, en je hebt een leuk klein cadeautje.
Sinds vandaag geniet ik heerlijk van mijn Kerstvakantie, begin januari hoef ik pas weer te werken. De komende dagen zullen we vooral heerlijk rustig doorbrengen met een quiltwerkje, een boek, lekker eten, wat t.v. etc.
En wat is er nu toepasselijker om te maken in de Kerstperiode dan sterren? Ik ben laatst gestart met deze sterren maken. Wat ik er mee van plan ben, vertel ik nu nog niet, maar volgend jaar.
Als je mijn pagina geliked hebt en/of volgt, dan zul je het vanzelf voorbij zien komen 🙂
Voor nu wens ik al mijn lezers en volgers hele fijne feestdagen toe, en alvast een heel mooi, gezond, gelukkig en creatief 2019 gewenst!