Geheim Project, Karlsruhe en Amersfoort

3 mei
Na mijn laatste posting hier over mijn presentatie op de regiodag is het verdacht stil geworden. Ik zal even laten weten dat ik er nog steeds ben hoor 🙂 Op dit moment heb ik door privé omstandigheden even wat minder tijd om te patchen en quilten, en staat mijn hoofd er niet altijd naar, maar dat komt vanzelf wel weer.
En dan is datgene wat ik wel doe ook nog eens een Hartstikke Geheim Project, waarover ik nu nog helemaal niets kan/mag/wil zeggen, dus daar worden jullie ook niet veel wijzer van nu. Als kleine “teaser” zal ik 1 tipje van de sluier laten zien: strandballen… Meer zeg ik nu niet, de rest komt hier in de toekomst vanzelf voorbij 😉
 
Op dit moment wordt in het Duitse Karlsruhe de beurs en tentoonstelling Nadelwelt gehouden, van 3 t/m 5 mei 2019. Ik werd destijds benaderd door Annemiek, zij staat regelmatig in Nederland op beurzen met de prachtige Tambani borduurwerken. Zij heeft Belgische en Nederlandse quilters gevraagd om een quiltje te maken met daarin minstens 1 Tambani borduurwerk verwerkt, en deze mogen hangen op een tentoonstelling in Karlsruhe.
Ik had toen bijna mijn Turquoise Venda Boys quiltje klaar, en deze heb ik ingezonden. Gisteren werd alles opgebouwd en ’s avonds kreeg ik van Annemiek al de eerste foto’s via WhatApp toegestuurd.
Ik ben zelf niet in de gelegenheid om hier naartoe te gaan, maar dankzij de foto’s ben ik er toch een beetje bij. Mocht je eerdaags nog naar deze beurs gaan, doe dan de groeten aan mijn quiltje 🙂
 
Maar ook dichterbij zijn er momenteel prachtige quilts te zien, namelijk in Amersfoort. Hier is van woensdag t/m zaterdag de tentoonstelling te zien met de naam “The Sewing Sisters Quiltmania Tour” in de Sint Joriskerk aldaar. Ik ben hier afgelopen woensdag samen met mijn schoonzus naartoe geweest en we hebben veel mooie quilts gezien. Veel quilts zijn afkomstig uit de altijd prachtig uitgevoerde boeken van Quiltmania, zoals b.v. de bijdragen van Petra Prins/Gerda Modderkolk, Charles Edouard de Broin, Renée Ferré, Cecile Franconie en the Secret Sewing Sisters. Erg mooi om deze quilts eens in het echt en van dichtbij te zien, want dat is toch altijd nog mooier dan uit een boek.
Daarnaast waren er ook de mooie quilts te zien van de Australische quilter Susan Smith. Haar boek “Quilts, Somewhat in the Middle” heb ik al een tijdje in huis en deze staat vol mooie quilts, die allemaal te zien zijn in Amersfoort.
Aanstaande vrijdag ga ik trouwens naar een workshop van Susan Smith in ‘s-Hertogenbosch, dus dan zie en leer ik nog meer van haar werk.
De blauw witte quilt met de tulpen (“The Garden at Ederveen”) vind ik o.a. erg leuk en zou ik nog wel eens willen maken. Ik heb dan ook de mallenset hiervoor gehaald, voor “ooit”… Nu alleen nog de tijd hiervoor vinden 😉 Tot de volgende keer!
Advertenties

Regiodag Alphen aan den Rijn 2019

6 apr
Vandaag (zaterdag) was dan eindelijk De Grote Dag. Een dag waarop iets ging gebeuren, wat ik zelf al maanden wist, maar waarover ik, om de verrassing niet weg te geven, niets geschreven heb hier op de blog…
Vorig jaar, eind september, kwam ik op de Vogeltjesdag bij House of Quilts in Brielle in contact met Jacqueline. Zij is samen met Corine regiovertegenwoordiger van de regio Zuid-Holland noord van het Quiltersgilde. Zij waren bezig met de voorbereidingen voor de Regiodag in het voorjaar en vroeg of het mij leuk leek om hier een lezing te geven, over mijn werk als man in de quiltwereld.
Jaren geleden had je mij zoiets niet hoeven vragen, omdat ik dan gelijk gezegd zou hebben dat ik dat niet kan en niet durf om voor een groep te staan spreken.
Alleen dit keer had ik zoiets van: dat is volgens mij best leuk om eens te doen.
We hebben later uiteraard contact hierover gehad, en ik ben aan de slag gegaan met de voorbereidingen aan mijn kant.
En vandaag was het dan zover. Vanochtend ben ik in de auto gestapt richting Alphen aan den Rijn, gewapend met een koffer vol met quilts (en 2 ingelijste borduurwerken), wat zelfgemaakte tassen, mand en etuis, en een laptop waarop een Powerpoint presentatie stond.
Ik was keurig om 9:30 uur op de locatie aanwezig, mooi op tijd, want de zaal ging op die tijd open. De zaal stroomde al snel lekker vol, ik begreep dat er ongeveer 110 quilters aanwezig waren.
Iets na tienen werd de dag geopend door Jacqueline en Corine, en ook onze voorzitter Inge Schoonderwoerd was aanwezig namens het bestuur en zij gaf ook een korte toespraak. Janine en haar dochter Yoni waren aanwezig met de winkel House of Quilts, en Janine had ook de workshop voorbereid. Na de openingstoespraken en uitleg, konden de aanwezigen aan de slag met het workshop project.
Aan het eind van de ochtend was er een show and tell, waarbij mij opviel hoeveel quilts er getoond werden door de aanwezigen. Leuk om te zien dat deze regio zo actief is, en ook de quilts wil en durft te laten zien.
En dan was het na de lunch tijd voor mij om het podium op te stappen. En, ik zal het hier ook maar eerlijk bekennen: ik heb nog nooit eerder op een podium gestaan om te spreken, en al helemaal niet voor een groep van meer dan honderd mensen. Gelukkig had ik genoeg quilts mee genomen om te laten zien, en ik kan er genoeg over vertellen. Ik had een uur de tijd voor mijn presentatie, en zat er wel wat over in: heb ik wel genoeg te vertellen en te laten zien om dat uur vol te krijgen? Richting het eind van de presentatie dacht ik nog: oh jee, volgens mij haal ik het uur lang niet… Alleen, toen ik klaar was, en ik daarna gelijk op de klok keek, bleek het al 15:00 uur te zijn! Ik had dus bijna 1,5 uur vol staan kletsen 🙂 Vreemde gewaarwording, dat de tijd dan blijkbaar toch veel sneller gaat als dat je denkt.
Het praten en presenteren ging mij, voor mijn gevoel, erg goed en makkelijk af. Ik kreeg na afloop ook volop leuke en lieve complimenten van de aanwezigen, dat zij het erg leuk hadden gevonden en dat ik goed kan vertellen.
Een enorm positieve opsteker voor mij, en erg leuk om te horen dat de mensen het leuk vonden om te zien en horen.
Wat ik al schreef, voorheen hoefde je mij zoiets echt niet te vragen, dus ik merk absoluut dat ik de afgelopen tijd zelfverzekerder in dit soort dingen ben geworden.
Bij Janine vond ik natuurlijk nog 4 leuke stofjes die mee mochten naar huis, ook al is het alleen maar als herinnering aan deze leuke en gezellige dag.
Hierbij nogmaals een hartelijk dank voor Jacqueline en Corine voor de organisatie, het Quiltersgilde voor het mogelijk maken van deze Regiodagen, en natuurlijk de aanwezigen van vandaag voor de leuke, lieve en warme ontvangst, en de enthousiaste reacties 🙂 Ik heb dit debuut vandaag met plezier beleefd!
Ik heb vandaag weinig foto’s gemaakt, en van mijn eigen presentatie zal ik misschien later nog foto’s zien verschijnen. Ik heb 1 foto van de zaal gemaakt van achter uit de zaal, in de hoop dat hier weinig mensen herkenbaar opstaan. Mocht er toch iemand herkenbaar opstaan en dat liever niet hebben, dan hoor ik het graag.

Quiltwedstrijd Textiel Plus Festival 2019

31 mrt

Van 14 t/m 16 november 2019 is voor de 2e keer het Textiel Plus Festival in de Brabanthallen in Den Bosch. Dit jaar zal er meer aandacht zijn voor patchwork en quilten, en om dit o.a. vorm te geven, wordt er een quiltwedstrijd georganiseerd. Lees HIER wat de plannen zijn van de organisatie, en het zou natuurlijk super zijn als er lekker veel quilts te zien zijn. Het thema voor de wedstrijd is FESTIVAL, en ik kan alvast verklappen dat ik al bezig ben met een ontwerp voor mijn eigen inzending. Hoe dat er uit gaat zien, houd ik natuurlijk nog even geheim 😉 Doe je ook mee??? Lees dan snel het bericht op de site van de organisatie, en ga aan de slag met je inzending!

Textiel Plus Festival

Uitslag wedstrijd Sarah Fielke, Japanse inspiratie

24 mrt
In de vorige posting schreef ik dat de uitslag van de competitie van Sarah Fielke binnenkort bekend gemaakt zou worden. Nou, dat is afgelopen week gebeurd, en raad eens wat? Ik ben 1 van de (15) winnaars geworden!!! Er is 1 algehele winnaar met de meeste stemmen uit gekomen, dan hebben zowel Sarah als haar man Damian een eigen favoriet gekozen, en zijn er 12 andere quilts die de meeste stemmen kregen. En daar ben ik er 1 van 🙂 Helemaal super, ben ik best wel trots op. De prijzen voor de competitie zijn beschikbaar gesteld door Aurifil en Windham Fabrics. Ik weet alleen dat ik een Fat Quarter bundel van Windham heb gewonnen, alleen ik weet nog niet welke stoffen dit zijn. De stoffen zijn in ieder geval onderweg vanuit Australië, ik laat ze uiteraard zien als ze binnen zijn.
Nogmaals heel erg bedankt voor iedereen die gereageerd heeft op mijn postings daarover, en dank aan iedereen die een stem uit heeft gebracht.
Je kunt de uitslag van de competitie en alle deelnemers nog terugzien op deze pagina:
 
 
Op quiltgebied vermaak ik mij momenteel nog steeds erg goed met mijn Japanse geweven stoffen. Er zit weer een nieuwe horizontale strook van 9 blokjes aan, dus de rijen worden steeds langer, en de quilt dus ook steeds ietsjes groter.
Ik sprak gisteren iemand die de vorderingen in het echt zag, en zij verbaasde zich over de grootte van de blokjes. Op de foto’s lijken de blokjes misschien veel groter te zijn, maar dat is niet het geval. Ik heb even een blokje op mijn hand gefotografeerd, dan is het misschien wat duidelijker te zien.
Ik liet al eens een keer een foto zien, waardoor ik geïnspireerd ben geraakt om deze quilt te starten. De foto is een detail van een quilt van het Tokyo International Great Quilt Festival 2019. Ik zag deze foto destijds op internet ergens voorbij komen, en was gefascineerd door het blokje. Alleen had ik slechts deze detailfoto, de hele quilt had ik nooit gezien…
Nu is laatst de nieuwe QuiltMania verschenen (nr. 130) en hierin staat een reportage van dit festival in Tokyo. Ik was lekker dit artikel aan het lezen en doorbladeren, en zie daar ineens de quilt staan die mijn inspiratie is geweest.

A Lost Underwater City, gemaakt door Kyoko Yoshida (afmeting 221×180 cm) Foto uit Quiltmania magazine nr. 130

De quilt heet “A Lost Underwater City” en is gemaakt door Kyoko Yoshida. “Mijn” blokje zie je rechts in het midden van de quilt. Erg leuk om te zien dat de quilt is opgebouwd uit verschillende blokken, die in elkaar doorlopen. Dat ga ik dus niet zo maken, maar ik ben wel heel blij dat ik nu weet wie mijn inspiratie is geweest.
Het hele artikel over de Japanse quiltshow vind ik trouwens super, jullie weten dat ik een groot liefhebber ben van Japanse quilts. Bijzonder mooi en grappig vind ik deze applicatiequilt van Megumi Mizuno, met de titel “KOKESHIs’ Stories”.

KOKESHIs’ Stories, gemaakt door Megumi Mizuno. (afmeting 207×184 cm) Foto uit Quiltmania magazine nr. 130

Kokeshi zijn Japanse houten speelgoed poppetjes uit Japan, en op deze quilt staan ze in allerlei soorten en maten. Heel erg mooi, ik hoop dat hier ooit een patroon van beschikbaar komt. In het artikel staat dat Quiltmania momenteel een boek voorbereid met Megumi, hopelijk staat deze quilt daar ook in.

Turquoise Venda Boys, Japanse stoffen en boek Threads of Life

13 mrt
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de leuke en lieve reacties op mijn posting over de competitie van Sarah Fielke, en voor het uitbrengen van de stemmen. Komend weekend wordt de uitslag bekend gemaakt, dus dan weet ik meer.
Afgelopen weekend heb ik de naaimachine weer eens op tafel gezet om mijn Afrikaanse quiltje af te werken. De afwerkbies en tunnel zitten er nu aan, alleen nog een label maken en dan is ‘ie klaar.
Eén van de “voorwaarden” om dit quiltje in te sturen naar de tentoonstellingen in Karlsruhe en zuid Frankrijk was dat er minstens 1 borduursteek aan toegevoegd moest worden. Ik heb ervoor gekozen om in de buitenste zwarte rand de titel van het quiltje (Turquoise Venda Boys) te borduren, en rechts onderin mijn naam en het jaartal. (nb. hoe dom is dat? Ik zie nu pas dat ik Turquoise verkeerd geschreven heb, even herstellen dus 🙂 )
De 4 gezichten zijn door de maaksters ook voorzien van hun namen, dus dat sluit daar mooi op aan.
Verder ben ik helemaal in de ban van mijn huidige project, het werken met de prachtige geweven Japanse stoffen. Ik probeer er, ondanks dat het Japans geweven stof is, toch een vrolijk en kleurig geheel van te maken, ook om te laten zien dat deze stoffen niet alleen maar in bruin, beige en creme te krijgen zijn.
Ik vind het effect van deze blokjes nog steeds super, vooral naarmate er meer aan elkaar gezet worden. En het is zo simpel om dit blokje te maken, ik werk hiervoor met slechts 2 stempels: een vierkantje van 1×1 inch en een ruitvorm ook van 1 inch.
Voor de meeste stoffen gebruik ik de zwarte stempelinkt, alleen voor hele donkere stoffen pak ik de witte. Stempelen vind ik altijd erg prettig werken en scheelt veel tijd. De eerste 5 blokjes voor de volgende rij liggen al weer klaar…
Ik krijg nog wel eens de vraag van mensen: doe jij nog wel eens iets anders op een dag, naast quilten? Vaak is deze vraag met een knipoog bedoelt, vanwege mijn blijkbaar hoge (?) tempo en productiviteit. Ik zit natuurlijk zeker niet de hele dag te quilten, was dat maar waar 🙂 Nee hoor, ik werk gewoon fulltime, heb daarnaast ook gewoon het huishouden, privéleven, andere activiteiten. En ik mag graag lezen, vooral voor het slapen gaan. Zo las ik laatst (digitaal) dit Engelstalige boek van Clare Hunter: Threads of Life, A History of the World Through the Eye of a Needle
Een erg interessant en leerzaam boek. In het boek worden allerlei gebeurtenissen uit de geschiedenis besproken, waarbij textiel en handwerken een belangrijke rol hebben gespeeld. Zo wordt er aandacht besteed aan het Tapijt van Bayeux ter nagedachtenis van de slag bij Hastings, het borduurwerk van Mary Queen of Scots, de Bevrijdingsrokken uit Nederland, de ontstaansgeschiedenis van de Singer naaimachines, borduurwerken van gedetineerden en gevangenen in concentratiekampen enz. Ik heb het boek met plezier gelezen. Enige minpuntje is dat er geen foto’s in het boek staan, maar aangezien ik het boek digitaal gelezen heb op de iPad, kon ik veel dingen gelijk opzoeken via Google als ik ze wilde zien.

Sarah Fielke Quilt Gallery and Competition

3 mrt
Sarah Fielke organiseert dit jaar wederom een online Quilt Gallery and Competition op haar site. Iedere deelnemer aan 1 van haar BOM programma’s van de afgelopen jaren mag een foto van (de top van) zijn/haar quilt insturen om te laten zien, en om deel te nemen aan de competitie. Iedereen die de site bezoekt, mag 3 favoriete quilts doorgeven, waarna degene met de meeste stemmen een prijs krijgt.
Ik ga niet zeggen dat iedereen op mij moet stemmen, ik zeg alleen dat mijn quilt nummer 31 heeft (het nummer van de quilt zie je als je de foto aanklikt) Je mag 3 quilts selecteren, dus keuze genoeg.
Wees er wel snel bij, want stemmen kan tot zaterdag 8 maart 2019 (Australische tijd), dus alleen deze week.
Veel plezier en succes met kiezen.

NRC, boro, Japanse inspiratie, Tambani en William Morris

24 feb
Allereerst wil ik iedereen bedanken voor de leuke reacties die ik tot nu toe ontvangen heb naar aanleiding van de rubriek over onze quiltbee in het NRC Handelsblad. Afgelopen zaterdag stond de rubriek ook in de papieren versie van de krant, dus die heb ik natuurlijk ’s ochtends gelijk gekocht voor in het archief 🙂
Het was erg leuk om hieraan mee te werken, vond ik, en ik vind het mooi aan deze rubriek dat het uitsluitend gericht is op het beschrijven van de activiteit. Er zit geen enkel waarde oordeel aan vast, het beschrijft alleen hoe de activiteit van die week verloopt. En dat is bij onze bee avond goed gelukt. En het is natuurlijk altijd goed om onze mooie hobby onder de aandacht te brengen, toch!?
Op handwerkgebied fladder ik momenteel enorm heen en weer tussen het ene en het andere project. Geen idee waar dit door komt, zal vast het naderende voorjaar zijn (of ik vind gewoon teveel dingen leuk om te doen 😉 )
 
Om te beginnen, volgde ik een paar weken geleden een workshop “boro sjaal” van Hilda Wessels bij Patchworkwinkel Carol Cox in Utrecht. Ik vind boro werk er altijd erg mooi uitzien, en is weer heel anders dan het hele keurige van sashiko. De insteek van de workshop was het maken van een sjaal, alleen ga ik dat aanpassen naar een tas met hengsels. Het mooie aan deze workshop vond ik dat we enorm gestimuleerd werden om vooral lekker vrij te werken. De losse lapjes die je op de ondergrondstof vastzet, hoeven niet recht gesneden te worden. Nee: hoe schever en hoe meer rafels, hoe beter. Verder vond ik het erg leuk om met heel veel verschillende garens en kleuren te werken.
Ik zei nog tegen Hilda, dat het net voelt alsof je aan het kleuren bent en daarbij alle potloden uit de doos gebruikt. Leuk werk om te doen. De tas is nog lang niet klaar, maar ik werk er rustig aan door.
Wil je dit ook een keer proberen? De workshop van Hilda wordt nog een keer gegeven op zaterdag 30 maart, bij Patchworkwinkel Carol Cox in Utrecht. Meer informatie vind je hier: http://carolcox.nl/cursussen-workshops/cursussen/
 
In januari was in Tokyo weer de prachtige jaarlijkse tentoonstelling in de Tokyo Dome. Op internet verschijnen rond die tijd gelukkig altijd heel veel foto’s van alle mooie quilts die daar te zien zijn. Tijdens het bekijken van al die foto’s, werd ik getroffen door 1 simpel blokje, die ik nog niet eerder gezien had. Ik heb de foto gelukkig bewaard: het is dit blok wat bestaat uit 2 four-patches en 2 ruitvormen, ook opgebouwd uit 4 stukjes.
Ik heb ook alleen maar deze detailfoto gezien, dus ik heb geen idee of dit een quilt is die helemaal uit deze blokjes is opgebouwd, of misschien is het een detail van een totaal ander werk, ik weet het niet…
Sinds ik die foto heb, laat dit blokje mij niet los, dus ik ben hier natuurlijk mee aan de slag gegaan. Het blijkt dat ik dit blokje kan maken met behulp van 2 quiltstempels die ik heb, dus ik kan makkelijk de ruitvorm en het vierkantje op de achterkant van mijn stoffen stempelen (het vierkantje is 1×1 inch) Ik ben van plan om hier iets mee te maken vanuit mijn voorraad Japanse geweven stoffen, de eerste 3 blokjes zijn klaar.
 
Vorige week was in Zwolle de jaarlijkse Handwerkbeurs, waar ik ieder jaar trouw naartoe ga als bezoeker (en ook 1 dag om te werken) Ik kom altijd vol inspiratie thuis na deze beurs, en ook dit keer zit mijn hoofd weer vol met dingen die ik zou willen doen. Zo ben ik weer helemaal weg van borduren, en ben ik weer een borduurwerk gestart. Ik had laatst een oproepje geplaatst voor een patroon van een taartensampler uit een oude Ariadne, welke ik gezien had bij Carin. Ik kreeg een leuke reactie van Conny, en in Zwolle kreeg ik het patroon overhandigd van haar. Dank je wel Conny 🙂 Ik ben er gelijk mee gestart, en er zijn intussen 2 lekkere taarten klaar.
 
Als je dan zoveel dingen leuk vindt om te doen, en je steeds weer ergens anders mee bezig gaat, blijven er natuurlijk ook veel dingen die niet klaar zijn (tja: the story of my life…) Ik heb op dit moment echter een stok achter de deur om vaart te maken met 1 klein quiltje. Wellicht herinner je je nog wel deze 4 geborduurde Afrikaanse gezichten. Ik kocht deze ooit op een beurs, de gezichten zijn geborduurd door vrouwen uit Zuid-Afrika. Ik heb deze met rijen vliegende ganzen aan elkaar gezet, alleen toen bleef de top liggen.
Nu kreeg ik laatst echter een uitnodiging om mijn quiltje in te sturen, zodat deze komende zomer mag hangen in Karlsruhe (Duitsland) en in Luberon en Labastide (Frankrijk) Dus ik ben deze nu aan het afwerken, zodat ik deze op tijd in kan sturen. Ik heb het quilten op de machine gedaan en heel eenvoudige gehouden, omdat het verder niet veel nodig heeft, vind ik. Aan de achterkant heb ik de stoffen gebruikt die ik van de voorkant over had. Nu alleen nog een tunnel er aan maken en afbiezen, dan is ‘ie klaar.
 
En nu ik het toch over mijn naaimachine heb. Naast mijn Singer Featherweight, heb ik ook al jaren een “gewone” Singer naaimachine. Toen ik deze kocht, zat er zo’n doorzichtige plastic afdekhoes bij. Na zoveel jaar begon deze echter flink te slijten, en kwamen de eerste scheuren er in. Ik besloot dus laatst eens te kijken voor een alternatief. Ik wilde eigenlijk liever iets van een tas of een koffer hebben, zodat ik de machine ook eens goed beschermd mee kan nemen. Een eerste zoektocht op internet naar “naaimachinetas” leverde echter niet gelijk iets op waar ik blij van werd. Daarop besloot ik eens te zoeken op “sewing machine bag” om ook de internationale markt te bekijken. En daar kwam ik DE PERFECTE TAS tegen! Bij John Lewis & Partners in Engeland zag ik deze gave tas met de bekende William Morris print “Strawberry Thief”
Op zondag had ik de tas besteld en op woensdag had ik ‘m al in huis.
Mijn naaimachine past er precies in, en ook het voetpedaal en het snoer passen er bij in. Ik ben er helemaal blij mee, en hiermee kan ik voor de dag komen, toch!?