De kussende mannetjes van Oma Miet, vogeltjes, Zen Chic en beurzen

11 Apr
Misschien heb je het al ergens voorbij zien komen: het verhaal van oma Miet. Oma Miet is 85 jaar jong en woont in Deurne. Voor haar kleinzoon die op jongens valt, borduurde zij een eigentijdse variatie op het beroemde kussende mannetje/vrouwtje in Delfts Blauw: met 2 mannetjes 🙂 De media heeft dit opgepikt en binnen korte tijd is Oma Miet een beroemdheid geworden.
Haar kleinkinderen zijn een Facebookpagina gestart (https://www.facebook.com/STIKverliefd/) en intussen wordt zij overstelpt met bestellingen. Dit zijn er zoveel geworden, dat er momenteel een stop op het aantal bestellingen is gezet… Maar je kunt haar altijd een berichtje sturen via FB, misschien is er een wachtlijst?
Aangezien ik dit wel een erg leuk idee vond voor mijn eigen mannenhuishouden (wij tweeën + 2 katers 😉 ) besloot ik vorige week mijn eigen versie te borduren. Het borduurpatroon van het mannetje/vrouwtje had ik al (vraag mij niet waar het vandaan komt, want ik heb werkelijk geen idee, ik heb het al een hele tijd) Het vrouwtje heb ik gedumpt (sorry dames 🙂 ), het patroon van het mannetje 1x gespiegeld en zo kon ik deze beide mannetjes borduren.
Het was lekker vlot klaar, in nog geen week tijd heb ik het gemaakt. Ik moet nog even bedenken hoe ik het verder af ga werken, ik denk dat ik met een randje stof er omheen een mini quiltje ervan maak.
Naast de hype van oma Miet, is er momenteel ook een andere hype, die je vast al ergens hebt gezien: de vogeltjes van Janine. Janine van House of Quilts in Brielle heeft een malletje ontwikkeld voor een vogeltje, wat je kunt appliceren. Een mooi stevig doorzichtig malletje, waarmee je het lijfje en 1 vleugeltje af kunt tekenen op je stof.
Het zal je vast niet verbazen dat ik hiervoor (ook) gevallen ben, en het is ontzettend leuk om te doen. Sinds ik de Down The Rabbit Hole quilt gemaakt heb, heb ik de slag van appliceren helemaal te pakken, en dit vogeltje is perfect om de vaardigheid op peil te houden. Ik zelf maak de vogeltjes d.m.v. needleturn appliceren, maar Janine geeft ook een heel duidelijke uitleg om de vogeltjes te maken met H250 Vlieseline. En bij het patroon zit een tekening om eventueel zelf ook nog een vogelhuisje toe te voegen. Ik heb er voor gekozen om “hippe vogels” te maken, dus felle kleurtjes, en de ondergrondjes zijn allemaal wit/crème met zwart.
Nu ik het net had over de Down The Rabbit Hole: deze is intussen startklaar om met de hand te gaan quilten! Ik heb het geheel op een longarm machine laten rijgen, omdat ik het niet zag zitten om een quilt van deze grootte zelf te rijgen. Ik heb het geheel naar Atelier Hestia  in Maarsbergen gebracht, en binnen no-time kon ik het weer ophalen. Keurig machinaal geregen, dus het quilten kan beginnen.
Intussen is het al weer even geleden, maar ik ben laatst ook nog naar een show and tell geweest bij Quiltwinkel Margreet Otto van Brigitte Heitland . Brigitte is 1 van de MODA ontwerpsters en haar stoffen zijn bekend onder de naam Zen Chic. Veel moderne prints en quilts, erg mooi om te zien.
Als je de quilts van Brigitte ook eens in het echt wil bekijken: morgen starten in Rijswijk de Patchwork en Quiltdagen (donderdag 12 t/m zaterdag 14 april) en hier is o.a. een tentoonstelling van haar werk te zien. Ik ga hier donderdag naartoe als bezoeker en zaterdag werk ik op de beurs in de stand van Patchworkwinkel Carol Cox , wie weet kom ik je nog wel tegen.
Een leuk vooruitzicht dus. Waar ik ook absoluut naar uitkijk, is mijn trip in augustus, want dan ga ik definitief naar het Festival of Quilts in Birmingham. Vlucht en hotel zijn al geboekt, en a.s. maandag 16 april start de ticketverkoop en de workshops.
Eén van de hoogtepunten zal zijn de expositie van de 1718 Coverlet: de oudste goed bewaard gebleven patchwork top van Engeland. Ik heb laatst als voorstudie materiaal dit boek gekocht, waarin meer te zien en lezen is over de coverlet, en ook alle patronen om een eigen versie hiervan te maken.
Advertenties

De Gütermann Nundle Dilly Bag is klaar

2 Apr
Hier is ‘ ie dan, de Nundle Dilly Bag, naar een patroon van Brigitte Giblin.
In een vorige posting heb je al kunnen lezen dat ik benaderd werd door Gütermann creativ (via Loes van Freubelweb) met de vraag of ik geïnteresseerd was om iets te maken met Gütermann producten. Ik mocht van hen zelf uitzoeken wat ik wilde maken, en de stoffen hiervoor zijn door hen verstrekt.
Ik heb de buitenkant van de tas met de hand gemaakt. Niet met kartonnetjes, maar de hexagonnen “gewoon” aan elkaar naaien. De binnenkant van de tas, de koordtunnel en vervolgens het in elkaar naaien van het geheel heb ik op de machine gedaan.
Bij Gütermann zocht ik de stoffenserie MARRAKECH uit, van hun collectie “Ring of Roses” 
In deze serie zitten o.a. mooie prints waarmee je goed fuzzy cutting kunt doen, zoals je kunt zien in de hexagonnen aan de zijkant van de tas.
Ik ben erg tevreden over het resultaat, het is een mooie en ruime tas geworden.
En hoe leuk is het uiteinde van het koord geworden, met de hexjes over de knoop!?
Dank Gütermann, voor de mogelijkheid om met jullie prachtige stoffen te mogen werken 🙂

Gütermann project

11 Mrt
Vorig jaar werd ik benaderd door Loes van Freubelweb met een vraag van Gütermann creativ. Gütermann was op zoek naar creatieve bloggers om iets te maken met hun producten en daarover online te posten. 
We kennen Gütermann natuurlijk allemaal van hun naai- en quiltgarens, maar zij maken ook borduurgarens, kralen en patchworkstoffen.
Ik ben op hun website gaan kijken en gaan nadenken over wat ik zou willen gaan maken. Als vrij snel had ik besloten dat ik nu eindelijk eens een keer de Nundle Dilly Bag van Brigitte Giblin wilde maken, waarvan ik het patroon al had.
Ik mocht zelf aangeven wat ik wil gaan maken, en ook wat ik daarvoor nodig heb.
Ik heb keurig de hoeveelheid stof door gegeven, en een tijdje later kreeg ik een geweldige hoeveelheid stof thuisbezorgd. Hoe mooi is dat!? 😍
Ik koos voor de “Ring of Roses:MARRAKECH” collectie en zocht daarvan 7 mooie prints en 1 effen rode stof uit. De collectie bestaat uit prachtige paisley prints, met daarbij verschillende kleinere moderne prints die hier goed bij combineren. Het geheel heeft een mooie oriëntale uitstraling. De rode effen stof geeft een mooi effect aan het geheel.
De grote motieven lenen zich prima voor fuzzy cutting, zoals je kunt zien in de hexagonen.
Ik naai het geheel met de hand, zonder papieren malletjes, dus “gewoon” aan elkaar naaien.
De bodem en 4 zijpanelen zijn intussen klaar, dus ik schiet al lekker op. Zodra alle 6 panelen klaar zijn, kan ik de buitentas in elkaar naaien en hierna de binnenkant naaien.
Een erg leuk project om te maken, en bijzonder om hier aan mee te mogen werken. Dank jullie wel Gütermann 🙂

De top van mijn Down The Rabbit Hole Quilt

1 Mrt
Met hulp van 2 bee leden is het woensdagavond gelukt om een goede foto te maken van de top van mijn Down The Rabbit Hole quilt van Sarah Fielke.
De top is nu dus helemaal klaar en klaar voor de volgende stap. Ik wacht alleen nog op mijn stof voor de achterkant (die is onderweg) en dan wil ik het geheel op de long arm laten sandwichen. Het quilten wil ik zelf gaan doen met de hand.
Om te laten zien hoe groot de quilt nu eigenlijk is (240×240 cm) heb ik ook een foto van mijzelf naast de quilt. Wat ben ik klein zo hè!? 🙂

Top Down the Rabbit Hole is klaar! (+ fruitladder, quilt/reisboek en Gütermann project)

25 Feb
Op 31 januari 2017 ben ik gestart met de top van de Down The Rabbit Hole quilt, een BOM project van Sarah Fielke. En vandaag, bijna 1 jaar en 1 maand later, zit de top helemaal in elkaar! Het was een erg leuk en bijzonder project, waarbij ik voor mijn doen voor het eerst met zeer vrolijke en felle kleuren en prints heb gewerkt.
Iedere maand kregen de deelnemers naast de patronen ook toegang tot video’s van Sarah, waarin zij allerlei tips en uitleg gaf. Mede hierdoor zijn mijn applicatie vaardigheden erg toegenomen, en is mijn liefde voor applicatiequilts alleen maar groter geworden.
Klein minpuntje is alleen dat de quilt top zo groot is geworden (240×240 cm) dat ik momenteel nog geen plek heb gevonden waar ik een foto van de hele top kan maken. Voor nu moeten jullie het dus helaas even doen met een foto van 1 van de hoeken, waarop in ieder geval de buitenste randen goed te zien zijn. Binnenkort heb ik weer een bee, en dan hoop ik een goede foto te kunnen maken van de top. Nog even geduld dus…
En natuurlijk is de quilt nog lang niet klaar, want de grootste uitdaging komt dan eigenlijk nog: quilten! Ik heb het idee opgevat om de quilt zelf met de hand te quilten. Geen idee of dit (gelet op de afmeting) een geniaal of een gestoord idee is, maar dat zal de tijd moeten leren 😉 Het sandwichen van een quilt is voor mij echter vaak een grote drempel, en een quilt van dit formaat past gewoon niet op mijn tafel of vloer. Dus ik ga de quilt machinaal laten sandwichen op een long arm machine, en daarna zelf handmatig quilten. Ik moet alleen nog even wachten tot mijn stof voor de achterkant arriveert, en dan hoop ik het geheel weg te brengen. Over dit proces zal ik in de toekomst vast nog wel eens posten.
 
De Down The Rabbit Hole quilt is door zijn afmeting ook veel te groot om bij ons thuis aan de muur te hangen, aangezien we daar de ruimte niet voor hebben. Sterker nog: ik heb thuis slechts 1 muur waarop ik een quilt kan hangen. Hier hangt een schilderij ophangsysteem, wat ik in hoogte en breedte kan variëren, dus ik kan wel regelmatig een andere quilt ophangen. Ik heb in het verleden al meerdere quilts gemaakt, die ik niet altijd kan bekijken of tonen. Deze liggen dan ook opgestapeld op de kast in onze slaapkamer, wat eigenlijk wel zonde is. Daarom was ik ook erg blij met de tip die ik kreeg bij mijn broer en schoonzus. Mijn schoonzus Greetje quilt ook, en zij had bij van Hattem Maatwerk een fruit trap gekocht om haar quilts overheen te hangen. Een erg leuke manier om quilts op te hangen, en ook ideaal als je niet veel ruimte hebt. Ik heb daarop gelijk een witte trap bij hen besteld, die deze week keurig door PostNL bezorgd werd. En kijk eens hoe gezellig dat er uitziet! 🙂
Ik ben er dan ook erg blij mee dat ik nu mijn quilts op deze manier in de woonkamer kan hangen.
 
Naast quilten mag ik in mijn vrije tijd ook graag lezen. Sinds de iPad lees ik veel meer (Engelstalige) boeken dan voorheen. Dat betekent niet dat ik alleen nog maar digitaal lees, want 1 van de boeken die ik momenteel lees is dit boek, Take it Easy van Yvonne van Rijn. Wellicht kennen jullie Yvonne van haar blog http://stitchinbitch-yvonne.blogspot.nl/. Yvonne is een quilter en reist regelmatig naar Amerika. Zij schrijft graag en heeft haar reiservaringen nu verwerkt in een fictief verhaal.
Het verhaal gaat over Bet, een quilter uit Nederland, die van een Amerikaanse quiltvriendin Judy de vraag krijgt om een tijdje naar Amerika te komen om te helpen met het restaureren van wat antieke quilts. Judy wil Bet ook graag haar leefomgeving laten zien, en hierbij kan Yvonne volop putten uit haar eigen reiservaringen. Zelf ben ik nog nooit in b.v. Utah, de Grand Canyon of Las Vegas geweest, maar Yvonne weet het beeldend te beschrijven. Het voelt tijdens het lezen net of je zo meerijdt in de camper met Bet en Judy 🙂 Het boek is door Yvonne in eigen beheer uitgegeven en is te bestellen bij haar zelf. Kijk voor info over het boek op haar blog.
 
Mocht je denken dat ik, nu de top van mijn quilt klaar is, in een “zwart gat” val: geen zorgen hoor 😉 Ideeën genoeg, en ook nog genoeg om af te maken.
Eén van de projecten waar ik mee aan de slag ga hoop ik binnenkort te kunnen laten zien. Het is een project van/met Gütermann creativ Benelux, en ik ga hierbij werken met stoffen uit de serie Gütermann Ring of Roses, Marrakech.
Meer hierover vertel ik binnenkort, voor nu heb ik jullie weer genoeg verteld en laten zien 🙂

Het Klossie, (nogmaals) Tula, Down the Rabbit Hole en log cabin blokken

4 Feb
“Zeg, ken ik jou niet ergens van, stond jij laatst niet in een blad?” Dit is 1 van die slechte openingszinnen die soms gebruikt wordt om iemand te versieren.
Sinds gisteren is deze zin echter op mij wel van toepassing, want gisteren is het nieuwe nummer van Het Klossie verschenen, en daarin staat o.a. een interview met mij 🙂 Ik werd benaderd door Marijke van Atelier Hartendief met de vraag of ik het leuk vond om hieraan mee te werken. In de Kerstvakantie is Marijke met haar beide dochters Lisa en Marjolein een middagje op bezoek geweest bij ons thuis en vond het interview plaats.
Ik kon gisteren bij Patchworkwinkel Carol Cox de doos met bestelde magazines zelf in ontvangst nemen, dus ik had de primeur in de winkel en kon gelijk kijken hoe het artikel geworden is. Ik ben er zelf erg tevreden over en ben nog steeds vereerd dat ik hiervoor gevraagd ben en aan mee mocht werken. Ik laat hier slechts een klein gedeelte van het artikel zien, de rest moet je natuurlijk zelf even gaan lezen 😉
Het magazine ligt vanaf deze week in de quiltwinkels, kijk hier *klikkerdeklik* waar het o.a. verkrijgbaar is.
 
Ik zit ook nog steeds na te genieten van de ontmoeting met Tula Pink, waarover ik in de vorige posting schreef. Op de officiële Tula Pink Instagram pagina kwam ik nog deze foto tegen, waar ik trots sta te glimmen terwijl Tula mijn boek signeert 🙂
Afgelopen woensdag had onze Q-Wine bee in Houten weer de maandelijkse bijeenkomst. Hier kon ik de vorderingen aan mijn Down The Rabbit Hole quilt van Sarah Fielke laten zien, en Marielle maakte deze foto van mij waarop ik de top laat zien. Je ziet dat het nu best opschiet, en ook hoe groot de quilt gaat worden. Ik moet (onderaan op de foto) dus nog 1 rand met applicaties maken, en dan komt er nog 1 rand omheen.
Ik heb deze week echter een wat lastige snee in mijn duim, dus appliceren gaat helaas even niet. Ik ben daarom maar vast gestart op de naaimachine met de blokken voor de laatste rand. Ook dit schiet lekker op, dus het einde van deze top komt langzaam maar zeker in zicht.
 
En dan nog een ander machine klusje waaraan ik laatst op mijn Singer Featherweight gewerkt heb. In het huidige nummer van QuiltFolk kwam ik een foto tegen van een mooie log cabin quilt.
Dit is een vierkante quilt, alleen voor de foto was deze dubbelgevouwen en op het voeteneinde van een bed gelegd. Ik kreeg daarop gelijk het idee om een bedloper te maken met soortgelijke log cabins. Ik heb daarna mijn Rasterquick Vlieseline opgezocht (je weet wel, van dat vlies met die handige vierkantjes van 1×1 cm) en ben een log cabin gaan tekenen van 13×13 cm (met naadtoeslag erbij 15×15 cm) Ik wil hierbij alleen stoffen uit mijn eigen (grote 😉 ) voorraad gebruiken, en heb intussen een paar blokjes gemaakt om een idee te krijgen of het werkt.
Erg mooi hieraan vind ik de donkere diagonale lijnen die ontstaan. Het plan is om er een bedloper voor op het voeteneinde van het bed mee te maken, en dan wordt deze denk ik 4 blokken breed en 20 blokken lang.

TULA, TULA, TULA!

29 Jan
Okay, bereid je voor: dit wordt een posting met *veel* foto’s, dus wees gewaarschuwd 😉
Het afgelopen weekend stond voor mij in het teken van een gebeurtenis waar ik al maanden naar uitkeek, en dat was: Tula, Tula, TULA! De bekende ontwerpster Tula Pink is op dit moment samen met haar moeder in Europa en doet op zondag, maandag en dinsdag Nederland aan.
Het voordeel van werken in een quiltwinkel, is dat je soms mee naar de groothandel mag om inkopen te doen voor de winkel, of om leuke lezingen mee te maken.
Op zondag was Tula te gast bij de groothandel Rhinetex in Deventer en ik ben hier samen met vriendin en collega Mirjam naartoe geweest.
We hadden tijdens de lezing mooie plaatsen vooraan, dus we konden alles goed bekijken. De lezing bestond uit 2 delen. De eerste helft werd verzorgd door Alex Veronelli van Aurifil Threads, en de 2e helft door Tula Pink.
Tula vertelde over het proces wat zij doorloopt om haar stoffen te ontwerpen, wat erg boeiend was om te horen en zien. Zij had prachtige quilts mee genomen van haar stoffen, die ook volop bekeken en aangeraakt mochten worden.
Na afloop was er gelegenheid om met haar op de foto te gaan en om boeken te laten signeren. Maar dat heb ik niet gedaan…
Want…de dag er na (maandag) ging ik Tula nog een keer zien! Dit keer was zij uitgenodigd door Dorien van QuiltBoutique  om in Berkel en Rodenrijs een lezing te verzorgen in de ochtend (en ’s middags een workshop)
Ik ben naar de lezing ’s ochtends geweest, en ook dit was weer superleuk om mee te maken. Tula kan heerlijk vertellen en beschikt over een gezonde dosis humor en sarcasme.
Het verhaal begon hetzelfde als op zondag, maar werd uitgebreid aan het eind (met o.a. een blik in haar mooie atelier) Erg bijzonder om iemand die je kent van haar prachtige stoffen en die je bewondert in levende lijve te mogen zien en spreken. Dit keer ben ik uiteraard wel op de foto gegaan met haar (en ook nog een keer samen met Dorien) Zo’n kans krijg je niet elke dag 😉
En ik heb Tula gevraagd of zij mijn boek EN de tas die ik destijds maakte met haar Tabby Road stoffen wilde signeren!
Ik ben dus een blije gup momenteel en mijn hoofd zit vol met inspiratie en kleuren. Twee dagen om vaak en met veel plezier aan terug te denken.