Tag Archives: Quiltmania

Geheim Project, Karlsruhe en Amersfoort

3 mei
Na mijn laatste posting hier over mijn presentatie op de regiodag is het verdacht stil geworden. Ik zal even laten weten dat ik er nog steeds ben hoor 🙂 Op dit moment heb ik door privé omstandigheden even wat minder tijd om te patchen en quilten, en staat mijn hoofd er niet altijd naar, maar dat komt vanzelf wel weer.
En dan is datgene wat ik wel doe ook nog eens een Hartstikke Geheim Project, waarover ik nu nog helemaal niets kan/mag/wil zeggen, dus daar worden jullie ook niet veel wijzer van nu. Als kleine “teaser” zal ik 1 tipje van de sluier laten zien: strandballen… Meer zeg ik nu niet, de rest komt hier in de toekomst vanzelf voorbij 😉
 
Op dit moment wordt in het Duitse Karlsruhe de beurs en tentoonstelling Nadelwelt gehouden, van 3 t/m 5 mei 2019. Ik werd destijds benaderd door Annemiek, zij staat regelmatig in Nederland op beurzen met de prachtige Tambani borduurwerken. Zij heeft Belgische en Nederlandse quilters gevraagd om een quiltje te maken met daarin minstens 1 Tambani borduurwerk verwerkt, en deze mogen hangen op een tentoonstelling in Karlsruhe.
Ik had toen bijna mijn Turquoise Venda Boys quiltje klaar, en deze heb ik ingezonden. Gisteren werd alles opgebouwd en ’s avonds kreeg ik van Annemiek al de eerste foto’s via WhatApp toegestuurd.
Ik ben zelf niet in de gelegenheid om hier naartoe te gaan, maar dankzij de foto’s ben ik er toch een beetje bij. Mocht je eerdaags nog naar deze beurs gaan, doe dan de groeten aan mijn quiltje 🙂
 
Maar ook dichterbij zijn er momenteel prachtige quilts te zien, namelijk in Amersfoort. Hier is van woensdag t/m zaterdag de tentoonstelling te zien met de naam “The Sewing Sisters Quiltmania Tour” in de Sint Joriskerk aldaar. Ik ben hier afgelopen woensdag samen met mijn schoonzus naartoe geweest en we hebben veel mooie quilts gezien. Veel quilts zijn afkomstig uit de altijd prachtig uitgevoerde boeken van Quiltmania, zoals b.v. de bijdragen van Petra Prins/Gerda Modderkolk, Charles Edouard de Broin, Renée Ferré, Cecile Franconie en the Secret Sewing Sisters. Erg mooi om deze quilts eens in het echt en van dichtbij te zien, want dat is toch altijd nog mooier dan uit een boek.
Daarnaast waren er ook de mooie quilts te zien van de Australische quilter Susan Smith. Haar boek “Quilts, Somewhat in the Middle” heb ik al een tijdje in huis en deze staat vol mooie quilts, die allemaal te zien zijn in Amersfoort.
Aanstaande vrijdag ga ik trouwens naar een workshop van Susan Smith in ‘s-Hertogenbosch, dus dan zie en leer ik nog meer van haar werk.
De blauw witte quilt met de tulpen (“The Garden at Ederveen”) vind ik o.a. erg leuk en zou ik nog wel eens willen maken. Ik heb dan ook de mallenset hiervoor gehaald, voor “ooit”… Nu alleen nog de tijd hiervoor vinden 😉 Tot de volgende keer!
Advertenties

Uitslag wedstrijd Sarah Fielke, Japanse inspiratie

24 mrt
In de vorige posting schreef ik dat de uitslag van de competitie van Sarah Fielke binnenkort bekend gemaakt zou worden. Nou, dat is afgelopen week gebeurd, en raad eens wat? Ik ben 1 van de (15) winnaars geworden!!! Er is 1 algehele winnaar met de meeste stemmen uit gekomen, dan hebben zowel Sarah als haar man Damian een eigen favoriet gekozen, en zijn er 12 andere quilts die de meeste stemmen kregen. En daar ben ik er 1 van 🙂 Helemaal super, ben ik best wel trots op. De prijzen voor de competitie zijn beschikbaar gesteld door Aurifil en Windham Fabrics. Ik weet alleen dat ik een Fat Quarter bundel van Windham heb gewonnen, alleen ik weet nog niet welke stoffen dit zijn. De stoffen zijn in ieder geval onderweg vanuit Australië, ik laat ze uiteraard zien als ze binnen zijn.
Nogmaals heel erg bedankt voor iedereen die gereageerd heeft op mijn postings daarover, en dank aan iedereen die een stem uit heeft gebracht.
Je kunt de uitslag van de competitie en alle deelnemers nog terugzien op deze pagina:
 
 
Op quiltgebied vermaak ik mij momenteel nog steeds erg goed met mijn Japanse geweven stoffen. Er zit weer een nieuwe horizontale strook van 9 blokjes aan, dus de rijen worden steeds langer, en de quilt dus ook steeds ietsjes groter.
Ik sprak gisteren iemand die de vorderingen in het echt zag, en zij verbaasde zich over de grootte van de blokjes. Op de foto’s lijken de blokjes misschien veel groter te zijn, maar dat is niet het geval. Ik heb even een blokje op mijn hand gefotografeerd, dan is het misschien wat duidelijker te zien.
Ik liet al eens een keer een foto zien, waardoor ik geïnspireerd ben geraakt om deze quilt te starten. De foto is een detail van een quilt van het Tokyo International Great Quilt Festival 2019. Ik zag deze foto destijds op internet ergens voorbij komen, en was gefascineerd door het blokje. Alleen had ik slechts deze detailfoto, de hele quilt had ik nooit gezien…
Nu is laatst de nieuwe QuiltMania verschenen (nr. 130) en hierin staat een reportage van dit festival in Tokyo. Ik was lekker dit artikel aan het lezen en doorbladeren, en zie daar ineens de quilt staan die mijn inspiratie is geweest.

A Lost Underwater City, gemaakt door Kyoko Yoshida (afmeting 221×180 cm) Foto uit Quiltmania magazine nr. 130

De quilt heet “A Lost Underwater City” en is gemaakt door Kyoko Yoshida. “Mijn” blokje zie je rechts in het midden van de quilt. Erg leuk om te zien dat de quilt is opgebouwd uit verschillende blokken, die in elkaar doorlopen. Dat ga ik dus niet zo maken, maar ik ben wel heel blij dat ik nu weet wie mijn inspiratie is geweest.
Het hele artikel over de Japanse quiltshow vind ik trouwens super, jullie weten dat ik een groot liefhebber ben van Japanse quilts. Bijzonder mooi en grappig vind ik deze applicatiequilt van Megumi Mizuno, met de titel “KOKESHIs’ Stories”.

KOKESHIs’ Stories, gemaakt door Megumi Mizuno. (afmeting 207×184 cm) Foto uit Quiltmania magazine nr. 130

Kokeshi zijn Japanse houten speelgoed poppetjes uit Japan, en op deze quilt staan ze in allerlei soorten en maten. Heel erg mooi, ik hoop dat hier ooit een patroon van beschikbaar komt. In het artikel staat dat Quiltmania momenteel een boek voorbereid met Megumi, hopelijk staat deze quilt daar ook in.

See-It-All etui, Susan Smith en Janet Clare en Brigitte Heitland

3 feb
Afgelopen week heb ik deze See-It-All etui af gemaakt uit het boek Stitched Sewing Organizers van Aneela Hoey 
In het boek staan allerlei leuke kleine naaiprojecten voor etuis, zakjes, opbergtasjes, speldenkussens etc. Voor deze etui heb ik een deel van mijn voorraad Liberty of London stoffen gebruikt.
Op de beurs in Rijswijk kocht ik ooit een pakketje met 50 verschillende printjes. Met behulp van een plastic malletje die ik ooit cadeau kreeg van een Cairo Pentagon (een vijfhoek) maakte ik deze fleurige Liberty binnenkant. Omdat er doorzichtig vinyl aan de voorkant zit, kun je nog gewoon de stof aan de binnenkant zien, en je ziet gelijk wat er in de etui zit. Een leuk en snel project om “even tussendoor” te maken, en met een handig eindresultaat.
Naast inspiratie uit dit boek van Aneela, kan ik ook weer veel inspiratie opdoen uit het andere nieuwe boek dat ik deze week ontving, namelijk het eerste boek wat uitgegeven is door QuiltMania van de Australische ontwerpster Susan Smith. Het boek heet “Quilts – Somewhat in the middle”, waarbij de titel een knipoog is naar de voormalige winkel van Susan, die halverwege Sydney en Melbourne zat, dus “somewhat in the middle”.
Susan Smith is intussen een bekende naam binnen de quiltwereld, want velen zullen o.a. de quilts Stonefields en The Prince wel (her)kennen. (deze staan trouwens *niet* in dit boek 😉 )
In het boek staan 16 projecten, variërend in grootte. Wat ik vooral erg aansprekend vind in haar werk zijn haar stofcombinaties. Zij werkt niet met 1 soort stof of collectie, maar combineert van alles bij elkaar. Een vrije manier van werken die mij aanspreekt, heel speels, of zoals het in het Engels zo mooi heet: whimsical. Ik heb het boek al 1x van voor naar achter doorgelezen, maar moet de quilts nog verder in detail bekijken. En dan eens kijken hoe lang het duurt voordat ik zwicht voor 1 van deze projecten 🙂 Ik vind in ieder geval de quilt op de achterkant van het boek al prachtig: de Little Sparrow.
Zoals we van QuiltMania gewend zijn, is dit ook weer een prachtig uitgevoerd boek, met mooie fotografie en een duidelijke uitleg (in het Frans en Engels)
En weet je wat nu zo leuk is? Susan komt dit jaar weer voor een paar dagen naar Nederland voor o.a. een tentoonstelling in Amersfoort en diverse workshops. Op vrijdag 10 mei ga ik haar zien en ontmoeten in Den Bosch. Een mooi vooruitzicht!
En dan strooi ik nog even wat bekende namen rond, alsof ik mij alleen maar omring met beroemdheden 🙂 Vorige week zondag was ik in de gelegenheid om een bezoek te brengen aan de open dag 1 van de quiltgroothandels van Nederland, namelijk Rhinetex in Deventer. Ik krijg nog wel eens de vraag van quilters of zij hier ook eens rond mogen kijken, maar helaas is dit alleen toegankelijk voor winkeliers, dus niet voor particulieren. Op deze open dag kunnen winkeliers hun voorraden aanvullen vanuit de magazijnen, en worden er speciale activiteiten georganiseerd. Dit keer waren er 2 bekende MODA ontwerpsters te gast, namelijk Brigitte Heitland bekend van de stoffencollecties van Zen Chic, en de Engelse ontwerpster Janet Clare , die altijd herkenbaar is aan haar schort, wat haar werktenue is geworden.
Ik had Brigitte ooit al eens ontmoet tijdens een show and tell in Woerden en Janet sprak ik op de tentoonstelling in Birmingham vorig jaar. Zij interviewden elkaar op het podium, waarbij zij beiden uitleg gaven over hun manier van stoffen ontwerpen. Mooi om te horen hoeveel verschil hier toch nog in zit: Janet werkt hierbij met haar eigen tekeningen, die zij opstuurt naar MODA, waarna hun ontwerpteam hiermee aan de slag gaat en diverse samples naar haar retour zendt ter goedkeuring. Brigitte ontwerpt uitsluitend op haar computer en stuurt de bestanden op die manier richting MODA. Een totaal verschillende manier van werken dus.
Na het gesprek toonden beiden nog de door hen meegebrachte quilts, uiteraard ook ter promotie van hun stoffencollecties voor de winkeliers.
Leuk om hen weer te zien, en misschien zie ik Janet later in het jaar wel weer in Birmingham, want het is al wel zo goed als zeker dat ik dit jaar weer ga! 🙂

Jack’s Chain, mallen set en vakantieplannen

29 jul
In de vorige posting hier schreef ik dat ik geïnspireerd was geraakt door het prachtige boek over de rood witte quilts. Ik liet toen 1 blok zien wat ik gemaakt had.
De inspiratie is gelukkig niet verdwenen na dit ene blok, en ik ben al een heel stuk opgeschoten hiermee. Ik heb nu bijna 7 “ringen” klaar, en het is zo leuk om deze te maken.
De grootte van de uiteindelijke quilt wordt bepaald door de hoeveelheid rode en witte stof die ik hiervoor heb. Ik heb niet van tevoren uitgerekend hoeveel blokken ik kan maken, ik bepaal het gewoon gaandeweg. Mijn eerste streven is 13 blokken (dan komt er onderaan nog 1 rij van 2 en 1 rij van 3 bij), maar mocht ik daarna nog veel stof over hebben, dan richt ik mij misschien op 18. De tijd zal het leren, voorlopig kan ik nog wel even vooruit.
Ik heb intussen ook ontdekt wat de naam is van dit blok, en het heet een Jack’s Chain.
Vorige week vierde ik mijn verjaardag. Voor de mensen die het zich afvragen: ik werd 48 lentes jong (jaja, ik weet het: je zou het niet zeggen, maar het is echt waar 😉 ) En natuurlijk zat er ook wat “quilterigs” tussen de cadeaus, namelijk 2 mallen setjes van House of Quilts 
Ik heb de set voor de “Rose of Sharon” en de “Blad Paisley”. Ik weet het: je kunt ook prima zelf malletjes maken van b.v. paterno (doe ik meestal ook), maar ik vind dergelijke kant en klare mallen toch ook wel ideaal werken.
In het vorige nummer van QuiltMania staat een quilt van Janine Alers die ik misschien ooit nog wel eens ga maken, en een paar van deze mallen kun je hier ook voor gebruiken, dus dan heb ik die maar vast in huis 🙂
Op dit moment genieten we trouwens samen van de eerste dagen van onze vakantie. Ik heb de komende 2,5 weken heerlijk vrij. We gaan niet weg deze weken, in mei zijn we al een weekje naar Londen geweest. Hoewel we dus niets gepland hebben om weg te gaan, gaan we ons vast wel vermaken deze dagen.
Ik heb echter wel een paar quilt gerelateerde dingen gepland staan.
Ten eerste ga ik vrijdag 3 augustus naar de Open Dagen van De Quiltster  in Kerkwerve. ’s Ochtends ga ik naar de lezing van Yvonne van Rijn over haar boek “Take is easy” en ’s middags naar de workshop van Karen Styles uit Australië.
En dan in de week daarna is het eindelijk zover: The Festival of Quilts in Birmingham!
Al een jaar kijk ik hier naar uit, vorig jaar toen de beurs van 2017 net afgelopen was heb ik al een hotelkamer geboekt, en nu is het eindelijk zover. Dit is mijn allereerste keer dat ik een buitenlandse tentoonstelling en beurs ga bezoeken, en ik hoor van verschillende kanten dat het erg de moeite waard is, dus ik ga mij vast enorm vermaken. Ik ga samen met een collega, en we zijn er van donderdagochtend vroeg tot zaterdag einde van de middag. Alles is geregeld: hotel, vliegtickets, entreetickets, workshops en lezingen, dus ik ben er klaar voor.
Ik heb al meerdere Nederlandse quilters gesproken die ook gaan, dus ik kom vast veel bekenden tegen. Reken maar op een uitgebreid verslag zodra ik weer terug ben 🙂

Weven, quilten en lezen

12 nov
Mijn eerste probeersel op het nieuwe weefgetouw is intussen een feit. In de plaatselijke wolwinkel kwam ik kleine bolletjes Scheepjes Catona katoen tegen voor een leuke prijs, dus die heb ik gekocht om mee te experimenteren. Dit katoen is er in allerlei mooie kleuren, en ik heb 8 kleuren uitgezocht die ik mooi bij elkaar vond passen.
Ik heb hiermee de scheringdraden opgezet (dat zijn de lange draden) en ik heb het ook om en om gebruikt voor de inslagdraden. Op die manier leer je veel over wat kleuren en garens bij elkaar doen als deze verweven worden.
Ik vond alleen het opzetten van de schering al erg leuk werk om te doen: je wordt toch gewoon blij van al die mooie kleuren als je die zo keurig bij elkaar ziet?
Het eerste werk is een kleine loper geworden voor op tafel.
Toen het geheel klaar was en van het weefgetouw geknipt kon worden, heb ik de losse draden geknoopt, waardoor dus die leuke franjes aan de uiteindes ontstaan.
Iemand vroeg mij laatst of dit mijn nieuwe hobby gaat worden en of ik ook mijn eigen quiltstoffen wil gaan maken.
Het weven is een techniek die ik graag wil leren, omdat ik nu eenmaal nieuwsgierig ben naar nieuwe dingen. Quilten zal echter mijn belangrijkste uitlaatklep blijven, dus geen zorgen dat ik hier nooit meer iets over mijn quiltwerk post. En mijn eigen quiltstoffen weven zal ook niet gebeuren, hoewel het wel mogelijk is natuurlijk om geweven stoffen in een quilt te verwerken. Wie weet wat er in de toekomst nog eens uit mijn handen komt, maar voorlopig zijn daar geen plannen voor.
Op quiltgebied komt er zo af en toe ook nog wat uit mijn vingers. Zo zie je hier b.v. de 3 nieuwste blokken voor de Jen Kingwell Steampunk quilt, op 1 blok moet nog een middencirkel komen.
Het maken van deze blokken staat echter een beetje op een lager pitje, omdat de Down the Rabbit Hole BOM van Sarah Fielke momenteel behoorlijk wat werk en tijd vraagt. In een vorige posting schreef ik al over de grote konijnen/hazen, en hierin gaat best veel tijd zitten. Ik ben momenteel met het laatste (4e) konijn bezig en deze schiet nu mooi op. Hierna kan ik verder met de volgende maand, want die is intussen ook al verschenen. Dan gaan we o.a. bloemen, bijen en nog andere konijnen maken. Als test heb ik alvast 1 bij gemaakt.
Ook op leesgebied hoef ik mij niet te vervelen, want er kwam de afgelopen weken weer van allerlei moois in de brievenbus.
Allereerst het 4e deel van het Amerikaanse boek/magazine QuiltFolk. Dit keer bezoeken zij de staat Tennessee, en wederom is het een prachtig bewaarboek geworden. Ik ben blij dat ik dit magazine destijds ontdekt heb.
Verder stond het boek Double Wedding Ring Quilts van Victoria Findlay Wolfe al een tijdje op mijn wensenlijstje. Ik heb in het verleden al eens een kleine weddingring gemaakt, maar in dit boek worden mooie afwijkende versies van dit traditionele patroon getoond. Plus je krijgt een mooi inkijkje in het leven en werken van Victoria.
En tot slot lag gistermiddag de nieuwe QuiltMania in de bus. Ik ben nog niet gestart met lezen, maar ben al wel helemaal verliefd op de huizenquilt op de voorkant. Wat een leuke Kerstquilt! Ik heb zo’n vermoeden dat die wel op mijn Wil-Ik-Maken lijst terechtkomt.
Trouwens: de stippenstof onder de boeken wordt mijn achterkantstof voor de Sarah Fielke quilt. Het is een stof van MODA, Grunge Hits The Spot, op dubbelbreedte, dus ongeveer 2,70 meter breed. Hoef ik daarbij in ieder geval niet met naden te werken.

Bezoek aan de OEQC2016 in het MECC Maastricht

23 okt
Afgelopen vrijdag stond ik ’s ochtends om 7:15 uur al bij de bushalte, want ik ging op weg naar de OEQC2016 in het MECC in Maastricht. Sinds vorig jaar zijn deze kampioenschappen niet meer in Veldhoven, maar in Maastricht. Deze verhuizing heeft veel voor- en tegenstanders opgeleverd, en de meest gehoorde opmerking is: het is mij te ver weg. Vorig jaar dacht ik er ook zo over, maar dit jaar wilde ik het zelf eens ervaren (immers: als je het niet probeert, weet je het zelf niet, toch?) Toegegeven: Maastricht ligt voor mij niet naast de deur. Zonder “tegenslag” zou ik er met de trein 2 uur over reizen (en dan reken ik de looptijd en busreis niet mee), alleen door wat vertraging miste ik net mijn aansluiting in Sittard en werd het wat langer. Maar goed: de inwoners van het zuiden des lands moeten ook altijd zover reizen naar tentoonstellingen elders in het land, dus ik zeur er niet over 😉
Een ander veel gehoorde opmerking vorig jaar was: het is zo onoverzichtelijk, rommelig van opzet en moeilijk bereikbaar als je slecht ter been bent. Bij dat laatste kan ik mij wel iets voorstellen. De beurs is verdeeld over meerdere verdiepingen en heeft veel trappen. Ik heb niet gekeken hoe het met de liften gesteld is, maar als je moeilijk trap loopt, is het wellicht wat lastig.
Toen ik er pas was, was ik wel wat gedesoriënteerd door de indeling. Ik heb namelijk een richtingsgevoel van niks: draai mij 3x rond en ik weet niet waar ik ben. Het duurde dan ook even voordat ik doorhad hoe de zalen in elkaar staken (hoewel ik aan het eind ook nog wat moeite had om de uitgang te vinden) Gaandeweg de dag begon ik echter toch ook wel de charme van deze nieuwe locatie in te zien. Door deze nieuwe opzet krijg je een beetje het gevoel alsof je in het buitenland op zo’n markt loopt door kleine straatjes: je gaat een hoekje om en ontdekt weer iets nieuws. En dat gevoel kreeg ik op de beurs ook: zodra je weer een stukje verder liep, kwam je weer een nieuwe expositie tegen, of een winkel die je nog niet eerder zag. Ik geef toe: minder makkelijk te volgen dan de recht toe, recht aan opstelling in Veldhoven, maar ik vond het wel wat hebben. Ik weet: ook hierover zullen de meningen voorlopig nog zeker wel verdeeld blijven 🙂
Ik kwam natuurlijk niet om de nieuwe locatie te keuren, ik kwam voor de tentoonstelling en de beurs. En daarin werd ik zeker niet teleurgesteld. In de grote hal vond ik niet alle quilts even aansprekend, maar dat is voor ieder natuurlijk persoonlijk. De een houdt van art quilts, de ander weer van traditioneler, en het is voor een organisatie altijd balanceren om daarin een verdeling te maken die iedereen aanspreekt. Ik probeer toch altijd het mooie in iedere quilt te zien, dus ook in de quilts die mij niet gelijk aanspreken zie ik vaak toch iets moois. Maar er was ook genoeg wat ik *wel* heel mooi vond. Er waren veel gastexposities die mij zeker aanspraken, van zowel Nederlandse als buitenlandse quilters.
Er was 1 ruimte waar ik zo mijn bed neer zou kunnen zetten, en dat was de expositieruimte van de Duitse quiltster Sabina Schröder . Sabina maakt quilts met de stoffen waar ik zo dol op ben, namelijk de Japanse (geweven) stoffen. Ademloos heb ik haar werk staan bekijken. Haar werk zal vast niet iedereen aanspreken: ik stond bijvoorbeeld naar haar werk te kijken, toen er 3 vrouwen de ruimte in kwamen lopen. Ze keken even snel rond en 1 van hen zei: “oh nee, dit is veel te somber” en ze liepen weer weg. Ook hiervoor geldt: ieder heeft zijn/haar eigen smaak, en dat is maar goed ook. Ik heb een hele tijd met Sabina staan praten over haar werk. Een erg leuke, enthousiaste en creatieve vrouw. Ik had niet genoeg cash geld bij mij om haar boek (“Alles Log Cabin?”) gelijk mee te nemen, maar gelukkig was er in het MECC een pinautomaat, dus daar ben ik even gaan pinnen. Zij heeft mijn boek met een leuke persoonlijke boodschap gesigneerd. De foto’s die je bij deze posting ziet, zijn allemaal van haar expositie.
En: tussen al die prachtig mooie quilts in het MECC mocht natuurlijk ook mijn eigen heel erg kleine bijdrage hangen. Na binnenkomst ben ik gelijk doorgelopen naar de stand van Quiltmania, want daar kon ik mijn kleine quiltje met de poes aan de ballon afgeven. Het quiltje kreeg een mooi plekje in de stand en de dames in de stand hebben beloofd goed voor het quiltje te zorgen.
Naast het boek van Sabina, heb ik ook nog een paar andere aankopen gedaan. De Japanse stoffen kocht ik bij Quiltwinkel Marij en Marijke van Hesse .
Verder stond er een winkel Quiltandpatchwork die o.a. heel veel quiltstencils verkocht, iets wat je niet heel vaak ziet op beurzen. Daar kocht ik nog 3 mooie stencils. De Quiltmania agenda kreeg ik cadeau als dank voor het lenen van mijn quiltje.
Goed, het is een heel verhaal geworden. Samenvattend kan ik zeggen: Maastricht is voor mij en veel andere NL’ers niet naast de de deur, en de locatie is anders dan in Veldhoven. Dat wil echter niet zeggen dat ik teleurgesteld ben, voor mij was het de reis zeker waard. Het geheel “voelt” internationaler door de diversiteit in collecties, het aanbod van buitenlandse winkeliers en de vele Frans en Duits sprekende bezoekers om mij heen. Ik kijk terug op een mooie dag, en wellicht ga ik volgend jaar gewoon weer.

Dank voor de reacties, en de OEQC

17 okt
Hierbij wil iedereen heel erg bedanken voor alle leuke en lieve reacties, en likes op mijn posting over de Jinny Beyer top die klaar is. Ik had niet verwacht dat iedereen er *zo* enthousiast op zou reageren *bloos* Dank jullie wel 🙂 Ik hoop de top deze week te kunnen sandwichen en dan te kunnen starten met quilten.
Nog even een grappig klein nieuwtje. Komend weekend (donderdag t/m zondag) zijn in Maastricht de Open European Quilt Championships. En geheel onverwacht hangt er ook werk van mij. Stel je er alleen niet al teveel van voor hoor… Het is namelijk heeeel klein (en doet verder ook niet mee aan de wedstrijd of de tentoonstelling) Ik maakte een tijdje geleden dit hele kleine quiltje uit een boek van Reiko Kato (Petites Histoires des Chats) Het boek is uitgegeven door Quiltmania, en ik kreeg vandaag de vraag of ik uit dit boek toevallig iets gemaakt heb, en of dat in de Quiltmania stand mag hangen. Het lukt niet meer om dit quiltje tijdig op de plek van bestemming te krijgen via de post, dus ik neem het vrijdag mee als ik zelf als bezoeker naar Maastricht ga. Als je wil, kun je deze dus vanaf vrijdag bekijken in de stand van Quiltmania, maar je moet goed kijken, want hij is maar 19×15,5 cm 🙂
Poes met luchtballon

Poes met luchtballon